Archive
Monthly Archives: januari 2021

Onderdeel van dé Kleurrijke schrijvers

Schrijfweek en kleurrijke schrijvers

Als lid van de kleurrijke schrijfgroep kregen wij de kans om lid te worden van dé Kleurrijke Schrijvers. Een groepje schrijvers dat dit jaar hun boek op de markt brengt. Onder de bezielende leiding van Jolanda Pikkaart en onze uitgever Esther van der Ham. De kracht van Jolanda is dat ze verbindt. Dat hebben we vooral weer gemerkt tijdens de schrijfweek in september. De band tussen ons was na korte tijd al voelbaar, vooral ook door de open en eerlijke gesprekken die we voerden.

Tijdens de schrijfweek

Alhoewel iedereen buiten mij de hele week daar doorbracht, sliep ik thuis. Heimwee maakt het voor mij niet mogelijk een hele week van huis te zijn maar dat mocht de pret niet drukken. Voor half negen was ik er elke dag en rond negen uur ‘s avonds ging ik weer weg. We aten en schreven samen plus we hadden elke dag een bijeenkomst bij Jolanda. Eerst al met het ontbijt en voor het avondeten nog een keer. Zo fijn om te horen hoe het met schrijven ging van iedereen.

Medeschrijvers

Marieke en Rinske kende ik al, Anneliese volgde ik via Facebook en Petra was helemaal nieuw voor mij, maar al snel voelde het alsof we elkaar al jaren kenden. Aan het eind van de schrijfweek deelden we een stukje tekst met elkaar. Anneliese begon en haar verhaal smaakte naar meer. Petra bracht me in tranen met haar verhaal over Pebbles, het raakte me zo. Esther las haar nieuwe kinderboek voor dat ze had geschreven voor haar neefjes en nichtjes, zo grappig. De boeken van Marieke en Rinske maakten me nieuwsgierig en daarna was het mijn beurt. Na het voorlezen van de proloog van ‘Verkeerde Keuzes’ kon je een speld horen vallen. Zo gaaf, ze vonden het spannend en wilden doorlezen. Heerlijk.

Samen

Met Marieke en Rinske zit ik in een appgroep, bij vragen of dingen waar we tegenaan lopen helpen we elkaar en na de schrijfweek sloot ook Petra aan, dit helpt echt. Het is zo fijn om bij problemen op schrijfvlak samen naar een oplossing te zoeken. Ook hier zit een stuk echte verbinding. Vaak lachen we wat af maar steunen elkaar door dik en dun, we zijn echt schrijfvriendinnen, zo voelt het voor mij in elk geval.

En dan is daar altijd weer muziek

Voor mij is muziek heel belangrijk, ik kan ook echt geraakt worden door een mooie tekst of muziek. Menig plaat heeft de tranen laten stromen en op zich geniet ik daarvan. Voor mijn eigen boek had ik het ideale nummer als snel gevonden.

‘Stupid Mistake’ maar dan van een groep jonge Chinese jongens, de jeugdige leeftijd van de zangers sluit mooi aan bij een van mijn hoofdpersonen. Ik ben Mariekes boek aan het (proef)lezen en heb de eerste hoofdstukken uit. Vanmiddag op weg naar mijn kleindochters om op te passen hoorde ik ‘Nu wij niet meer praten’ op de radio en zat gelijk weer in haar boek. Zo mooi om te zien hoe ook muziek verbindt.
Ook nieuwsgierig geworden? Volg ons op Facebook tot onze boeken worden gepresenteerd op 10 april.

Blog door Marijke Witman. Haar boek verschijnt op 10 april bij Droomvallei Uitgeverij

Lekker puzzelen

puzzelen titia schut

Een puzzel oplossen doe ik graag en dan vooral sudoku puzzels. Het zijn puzzels met vakjes waar cijfers van 1 t/m 9 in geplaatst moeten worden en elk cijfer mag maar een keer voorkomen. Ook moet alles zowel horizontaal, verticaal als diagonaal kloppen. Hiervan heb ik geleerd om op alles te letten en ook goed te blijven kijken. Als ik dat niet doe dan blijkt op het eind dat er onderweg iets is misgegaan en dan komt de puzzel niet uit. De puzzel gooi ik gefrustreerd aan de kant.

Ook puzzel ik mee bij het kijken naar detectiveseries of het lezen van een thriller. Ik let op alle aanwijzingen en help mee naar het zoeken van de dader.

In de kerstvakantie heb ik voor het eerst sinds jaren een legpuzzel gemaakt van 1000 stukjes. Dat was ouderwetse puzzelen deden we vroeger thuis vaak, maar ik had het al lang niet meer gedaan.

Schrijven is puzzelen

Schrijven is ook puzzelen, met woorden en met het plot, zeker nu ik bezig ben met een thriller. Als je er een goed verhaal van wilt maken moet je vooraf goed puzzelen om het verloop van het verhaal duidelijk te krijgen en het plot is natuurlijk heel belangrijk. Het verhaal gaat ongeveer zo. De hoofdpersoon Adeline ziet haar leven ineen storten. Ze ontmoet een aantrekkelijke man, John. Ik verzon er nog wat gebeurtenissen bij. Ze komt hem tegen bij het parachutespringen en gaat met hem basejumpen, maar dan vraagt ze zich af of hij wel te vertrouwen is. Tijdens het schrijven bedacht ik zomaar een vrouw die bij het basejumpen betrokken is geweest, maar waar niemand nog over wil praten. Met die gegevens ging ik aan de slag en bedacht na een tijdje puzzelen het hele verhaal en het plot.

Puzzelen met 1000 woorden

Afgelopen december volgde ik een online cursus om een spannend verhaal in precies 1000 woorden te schrijven. Dit dwingt je ertoe om het verhaal te kaderen en goed na te denken over wat je wilt vertellen in zo’n klein aantal woorden. Je moet bij zo’n kort verhaal net zo goed denken aan een spannende opbouw, beschrijvingen van de personages en hun omgeving plus nog een plot. Dan moet je vooraf goed nadenken over wat belangrijk is, want de kans is groot dat je zomaar over de 1000 woorden heen bent. Op mijn website http://titiaschut.nl/ kun je twee verhalen van precies 1000 woorden lezen die ik tot nu toe geschreven heb. Je herkent ze aan de naam ShortThrill.

Spannende puzzel

Momenteel leg ik de laatste hand aan mijn manuscript. Een aantal proeflezers geven al aan dat het spannend is en dat je blijft doorlezen tot het boek uit is. Het laatste deel van de puzzel is nu nog om alles goed te beschrijven, vooral de emoties van de personages, zodat de lezer echt meeleeft met de personages. Ik zit me voortdurend af te vragen hoe Adeline zich voelt op een bepaald spannend moment in het verhaal. Wat blijkt: vooral dit gedeelte vind ik er moeilijk. Als noorderling (ik ben opgegroeid in noord-oost Drenthe en heb daarna lang in de stad Groningen gewoond) ben ik niet zo gewend om mijn emoties te tonen of om er uitgebreid over te praten. Als je namelijk iemand uit het noorden van Nederland vraagt hoe het met hem gaat, zal hij antwoorden: ‘Wel goud’ of ‘kon beter’ en dat is dan het hele antwoord. Je kunt je dus voorstellen dat het schrijven hierover voor mij nog een hele puzzel is.

Toch heb ik er alle vertrouwen in dat het me gaat lukken. Die legpuzzel die ik in de kerstvakantie maakte heb ik met hulp van mijn zoon afgekregen. De puzzel van mijn thriller verwacht ik met hulp van Jolanda en Esther ook af te krijgen. Ik moet gewoon nog even doorgaan met puzzelen totdat de thriller af is. Op 10 april kan ik het boek in handen houden.

Wens me veel succes.

Virusvrije verhalen

Virusvrije verhalen

De lockdown is nog in volle gang. Winkels blijven dicht, we moeten zoveel mogelijk thuis werken, kinderen mogen niet naar school. Ook de avondklok en bezoekbeperking maken het ons niet gemakkelijk. We maken ons zorgen, logisch. Moet ik me laten vaccineren? Hoe kan ik omgaan met de gevolgen van al deze maatregelen? Hoe lang houden we dit nog vol? Bedrijven gaan failliet, eenzaamheid en psychische problemen hebben de overhand, terwijl het virus met al zijn varianten om ons heen blijft slaan. Dit is, globaal samengevat, de situatie waar we middenin zitten.

Soms wordt het me allemaal wat teveel, dat geef ik eerlijk toe. Uitgesproken meningen, mensen die lijnrecht tegenover elkaar staan in hun visie op het geheel, ik kan er niet altijd goed tegen.

Wegdromen in een boek

Ik vind het heerlijk om regelmatig weg te kruipen uit deze realiteit. Even wegdromen in een boek, alles om me heen vergeten. Niet piekeren, me druk maken om wat ik op het nieuws heb gezien, maar meeleven met de hoofdpersoon en hopen dat het goed komt. Ook het verzinnen van eigen verhalen helpt me daarbij, want in mijn wereld mogen mensen elkaar omhelzen, handen schudden, feest vieren. Ze zitten bij elkaar op schoot, omdat er te weinig stoelen zijn, weten niks van een besmettelijk virus, hebben hun eigen problemen. 

Een nieuwe samenleving

Misschien is dat wel het grootste voordeel dat ik als auteur heb, een nieuwe samenleving creëren, de problemen vergeten waar we op dit moment in leven en jou als lezer hierin meenemen.

Ontsnappen van corona

Mijn debuutroman, Met mij is toch niks mis, speelt zich af van 2017 tot 2019, ruim voor de eerste COVID-19 uitbraak. Ook in het korte verhaal Vermist, waar ik wellicht in een volgende blog iets over zal vertellen, hebben de personages hele andere zorgen. Ook in mijn volgende boeken zal Corona geen invloed hebben, want ik wil dat ook jij de mogelijkheid krijgt om uit deze onzekere tijd te kunnen ontsnappen met virusvrije verhalen.

En jij? Waarom lees jij verhalen?

Elly Vos

Dierenoptocht in Londen: prentenboek bij de Kleurrijke schrijvers

prentenboek dierenoptocht in Londen

Mijn prentenboek bij dé Kleurrijke schrijvers heet dierenoptocht in Londen. Een jaar geleden hadden we op eerste Kerstdag een feestje bij mijn jarige vader. Mijn nichtjes vroegen of ik een boek wilde schrijven waarin zij de hoofdrol hadden. Terwijl lekkere hapjes werden geserveerd, brainstormde ik met de lieve kleuters/onderbouwers, die ook een rol zagen voor hun babybroertje.

Zo ontstond de dierenoptocht in Londen. De hoofdrollen waren duidelijk aangegeven door mijn nichtjes: een herderspuppy, lieveheersbeestje, kitten en tijger. Het uiteindelijk verhaal is best nog een en ander aangepast, maar … ze willen op vakantie naar Londen en dat gaat HELEMAAL mis.

Het verhaal schreef ik in september 2020, tijdens een schrijfreis georganiseerd door Jolanda. Hier lees ik het verhaal voor aan mijn reisgenoten, die er erg om moesten lachen. Altijd een goed teken.

voorlezen prentenboek dierenoptocht in londen

Illustrator Ewald Stuer werkt mee aan het prentenboek

Heel blij ben ik met de illustraties van Ewald. Hij was meteen enthousiast over het verhaal en zag de beelden van het boek voor zich nadat hij mijn tekst gelezen had. Dat blijkt wel uit de illustraties die hij me toestuurt. Elke keer veer ik verheugd op als hij weer een tekening met me deelt. In veel van zijn tekeningen zitten kleine grapjes, die het geheel nog leuker maken.


Ik verheug me erg op het eindresultaat, dat tijdens het kleurrijk boekengala zal verschijnen. Het kleurrijk boekengala op 10 april wordt hoe dan ook een mooi feestje. We zijn er allerlei leuk plannen voor aan het maken. Blok de dag vast in je agenda, want we gaan er hoe dan ook een bijzondere dag van maken, die je (online) met ons mee kan vieren.

Het boek wordt uitgegeven bij Droomvallei Uitgeverij en is via de website nu al te bestellen. Het wordt na het gala aan je opgestuurd.

Esther van der Ham, auteur van ‘Dierenoptocht in Londen’.

Schrijven verbindt

Er is afstand nu, maar toch voel ik veel verbinding. Ik leg vaker contact met mijn klanten, via Zoom of Facebook live, maar ook met mijn e-mails en blogs. Want schrijven verbindt. Juist nu. Dus stuur ik een kaartje naar klanten als ze jarig of ziek zijn. Maar er kan veel meer. Want natuurlijk schrijf ik blogs en boeken en help ik mijn klanten daarbij, ik doe nu graag iets extra’s. Ook in de privésfeer. 

Nu ik mijn familie en vrienden niet of weinig zie, gebruik ik mijn pen. Zodat ze weten dan ik aan ze denk en omdat het fijn is om iets te ontvangen. En zo’n kaartje, daar kun je veel meer van maken. Ik geef je wat ideeën.

  • Schrijf een brief. Nee geen e-mail, maar echt een verhaal ouderwets op papier. Het liefst mooi postpapier. De envelop sluit je met een sluitzegel. En wist je dat je met de post.nl app eigen postzegels kan maken? Op mijn zakelijke postzegel staat mijn logo, of soms een van mijn boeken. Het is echt heel leuk om post te ontvangen. Zeker in deze tijd. 
  • Schrijf eens een elfje. Een elfje is een soort gedicht van vijf regels. Die regels bestaan uit: één woord, twee woorden, drie woorden, vier woorden en dan weer één woord. Samen zijn dat elf woorden. Dit maakt je kaart heel persoonlijk.
  • Een haiku is iets ingewikkelder. Het is van oorsprong een meditatief natuurgedicht zonder rijm. Je kunt er bijvoorbeeld een op een foto typen en die uitprinten of maak er een tekening bij. De regels van een haiku zijn iets lastiger.
  • Stuur een cadeautje mee. Bij Meerleuks hebben ze allerlei snailmail cadeautjes.
  • Maak een tekening en stuur die naar iemand die je op wilt vrolijken.
  • Maak een lief kaartje met een compliment en gooi het bij een onbekende in de bus.
  • Er zijn ook nog andere woordcadeaus. Schrijf een een naamgedicht. Daarbij gebruik je de letters van de naam van de ander steeds als eerste letter van een nieuwe zin.
Schrijven verbindt

Durf je echt? Schrijf dan een kort verhaal voor de ontvanger. Mijn gratis schrijfinspiratieboek gaat je daarbij helpen.

Natuurlijk zorgt ook een boek voor verbinding met de lezer. Alleen dan heb je een veel grotere doelgroep. Het is een groot project en vaak doe je dat alleen. Wil je hierbij ook verbinding? Sluit je dan aan bij dé kleurrijke schrijfgroep. We helpen en motiveren elkaar.

Wie wil er nu niet een persoonlijk geschreven cadeau? Hier zijn de enveloppen al weg. Wie ga jij blij maken met post? Laat je het even hieronder weten?

Waarom juist dit boek?

In het jaar dat wat er gebeurde met Anne Faber ons in zijn greep had, zijn er ook twee tienermeisjes vermoord door leeftijdgenoten. Als moeder van twee dochters maar vooral als oma van vier opgroeiende kleindochters las ik dat met afgrijzen en het liet me niet los. Toen in datzelfde jaar met Kerst een medewerkster van de Nederlandse Ambassade in Egypte werd vermoord kon ik daar niet meer van slapen. Ze had een feest op haar werk gehad en om veilig thuis te komen had ze een taxi gebeld. Dat ze door de taxichauffeur verkracht en vermoord is greep me erg aan. De reden; ze droeg een korte rok!

Vijf nachten heb ik met die drie gevallen in mijn hoofd wakker gelegen. Toen wist ik het, daar moet ik iets mee en ik ben opgestaan om te schrijven. Binnen een half uur stond de proloog op papier en had ik de rust in mijn hoofd terug. Heel langzaam ontspon het verhaal zich in mijn hoofd en ben ik verder gaan schrijven.

Burn-out perikelen

In die zelfde periode was ik mijn derde Elfenmeisjes boek aan het schrijven én ik was begonnen aan Opa & Sophie, een verhaal over een opa die een onderbeen amputatie ondergaat. Daarbij kwam dus Verkeerde Keuzes, toen nog onder de werktitel Waarom Tess?

Daarbij werkte in nog 28 uur en paste ik op mijn kleindochters. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik een burn-out opliep. Dat bleek voor dit boek een zegen. Ik had beide kinderboeken al uitgegeven en ik heb ‘Verkeerde Keuzes’ een jaar niet meer aangeraakt. Na dat jaar heb ik doorgelezen wat ik al had en buiten de proloog heb ik alles op de schop gegooid en ben opnieuw begonnen. Ik heb aangeklopt bij Jolanda Pikkaart als schrijfcoach en dat is een goede keuze gebleken. Vanaf dag één had ze vertrouwen in dit boek, en in mij als schrijver. Tess, zo noemt Jolanda het.

De nieuwe versie heeft een heel belangrijk verschil. Nu is de dader ook één van de hoofdpersonages. En dat is echt een waardevolle aanvulling geworden. Wat doet het met hem, de angst om ontdekt te worden? Er met niemand over kunnen praten? Vol overgave kroop ik steeds weer in zijn hoofd en voelde wat hij voelt. Vaak liepen tijdens het schrijven de tranen over mijn wangen en ik hoop oprecht dat jullie die stukken herkennen.

Feedback

De rode draad tussen mijn schrijven en Frank Norbert Rieter liep ook hierin ineens weer door. Mijn eerste boekje is geschreven op een cursus bij hem en aan de keukentafel bij hem thuis hebben we vele gesprekken gehad met Frank, Melan Floris Lambers en de mede cursisten. Tijdens het schrijven van ‘Verkeerde Keuzes’ kwam er ook bij Frank ineens weer een mogelijkheid om een cursus te volgen en die heb ik met beide handen aangegrepen. Schrijven samen met mijn mentor, zoals ik Frank zie, mooier kan niet. Ook nu zaten we regelmatig aan de keukentafel samen met Mel en drie andere cursisten. Het verschil met het traject bij Jolanda was dat we hier stukken tekst opstuurden die door iedereen werd gelezen en daar volgde dan feedback op. Ook dat heeft mijn verhaal sterker en mooier gemaakt. De keukentafel werd al snel vervangen door Teams maar dat mocht de pret niet drukken.

Proeflezers

Daarnaast heb ik nog drie proeflezers gehad. Elk op hun eigen wijze zijn Esther, Marianne en Wesna een waardevolle aanvulling geweest. Na het schrijven is het boek door de redacteur gelezen en heb ik die feedback ook verwerkt. Het manuscript is bij de uitgever en straks moet ik haar feedback nog verwerken maar dan is het ook echt klaar en komt het boek uit.

Al met al ben ik heel tevreden met het eindresultaat. En ik kan niet wachten op de mening van mijn lezers wanneer het boek op 10 april verschijnt. ‘Verkeerde Keuzes‘ bij Droomvallei uitgeverij.

Marijke Witman ‘Verkeerde keuzes komt op 10 april 2021 uit

Waar zit die aan-knop?

Ik heb geen technische aanleg, elektrische apparaten zijn een groot mysterie voor mij. Dat heeft al meermalen geleid tot ongelukjes. Zo heb ik een gloednieuw koffiezetapparaat gesloopt door het water in het bonenreservoir te gieten in plaats van het daarvoor bestemde vat en de airfryer in de fik gezet. Niet gek dus dat manlief mij verbood om me te bemoeien met de installatie van de nieuwe tv en ik maar een vraag mocht stellen: Hoe gaat die aan?

Blauwe vingers

Blauwe vingers

Soms zou ik willen dat ik die vraag ook kon stellen bij het schrijven van mijn boek. Er zijn dagen dat schrijven zwoegen is. Ik zit achter mijn laptop, typ wat zinnen in, kijk ernaar, haal ze weg en herhaal die stappen een aantal keer. Uiteindelijk klap ik de laptop gefrustreerd dicht. Waar is die aan-knop van mijn schrijfmotor, denk ik dan.

Als ik lekker schrijf, dan vloeien de zinnen als vanzelf op papier. Ik hoef niet na te denken, mijn hand wordt automatisch aangestuurd door het motortje in mijn hoofd. Ik ga volledig op in mijn verhaal en alles is erop gericht dat op papier te krijgen. Op die momenten geniet ik, vergeet ik de wereld om mijn heen en stoor ik me niet aan die lekkende vulpen, die mijn duimen kleurt. Ik wil die blauwe vingers, oftewel schrijven in een flow.

Smooth flow

Smooth flow Rinske Oenema

Flow is dat gevoel waarin alles samenkomt, je aandacht, energie en inspanning volledig gericht zijn op dat ene doel. Ik heb dat heel sterk ervaren toen ik een halve marathon liep. Het is weliswaar jaren geleden, maar iets waar ik nog regelmatig aan terugdenk, juist vanwege dat gevoel. Als ik mensen vertelde over mijn doel, kreeg ik steevast de vraag in welke tijd ik deze afstand wilde lopen. Verbaasd antwoordde ik dan dat ik dat niet wist. Mijn doel was de finish te halen, de snelheid was daaraan ondergeschikt.

Kink in de kabel

Met schrijven voelde dat in het begin ook zo. Ooit was het mijn droom om een boek te schrijven, gewoon om te zien of ik dat kon. Inmiddels ben ik een aantal jaren verder en schrijfervaringen rijker en weet ik dat alleen maar schrijven niet voldoende meer is. Ik wil mijn verhalen delen met de buitenwereld en daarom heb ik me aangesloten bij Dé Kleurrijke Schrijvers.

Mijn droom is een plan met deadlines geworden. Hoewel het vooruitzicht van een boek publiceren ontzettend fijn is, benauwt dit me ook. Het maakt de perfectionist in mij wakker, die eist dat ik een bestseller schrijf en die de deadlines als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd houdt. Probeer dan die flow maar eens vast te houden.

Reset

Hoe begon het ook alweer? Dat eerste vage verhaalideetje was genoeg om mijn schrijfmotor aan te drijven. Het spelen met personages, scènes en schrijvend ontdekken hoe zij zich ontwikkelen, brachten mij in de juiste versnelling. Niet alles was goed en bruikbaar, maar het hielp mij wel mijn verhaal vast te houden.


Met Jolanda Pikkaart brainstormen over mijn boek tijdens een etentje.

Die flow heb ik nodig om betrokken te blijven bij mijn verhaal en mijn boek af te maken. Om dat te bereiken, moet ik terug naar mijn droom, schrijven zonder verplichtingen. Tijdelijk dan, tot de eerste versie van mijn boek af is. Daarna ga ik het traject voor het uitgeven in, met alle deadlines die daarbij horen. Want dat mijn boek er komt, is zeker.

Voor nu, perfectionist uit en schrijfmotor aan.

Ben je benieuwd of ik de flow zal vinden? Blijf mij dan volgen op dé kleurrijke schrijvers.

Blog van Rinske Oenema

Een nieuw jaar en nieuwe plannen

Een nieuw jaar en nieuwe plannen

Een nieuw jaar kun je elke dag starten, maar na een vakantie heb ik altijd extra energie. Dit jaar wil ik weer een manuscript afronden. Ik heb nog geen concreet boekidee, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat snel is opgelost. Ik heb altijd schrijfinspiratie, dus ik ga gewoon eerst blogs of andere dingen schrijven en zondag ben ik weer gestart met een artist date. Dat is een tip van mij, ga op stap en stimuleer je creativiteit.

Een artist date

In het boek ‘The Artist’s Way’ bespreekt Julia Cameron de artist date. Een wekelijks kunstenaarsuitje. Wat is het idee erachter? Dat je elke week alleen, ja echt alleen, op pad gaat en iets doet dat je creativiteit stimuleert. Dit mag de hele dag of maar een uur en je hoeft geen geld uit te geven. Je gaat niet op pad met een gericht doel, het is jouw feestje en een avontuur. Je hoeft niet te schrijven of te tekenen, je hoeft niets, je mag lekker spelen. Laten we eerlijk zijn, waarschijnlijk kun je de me-time ook wel gebruiken. Zeker nu.

In mijn blog gaf ik al 15 tips, maar door corona en de maatregelen is het nu anders. Dus ging ik afgelopen zondag wandelen en volgde ik een poëzieroute. De route was niet helemaal duidelijk, maar er zat een schrijfboekje in mijn binnenzak en af en toe heb ik geschreven. Wat? Ik weet het niet precies, maar daar gaat het ook niet om. Toen ik thuis was heb ik een mindmap gemaakt met boekideeën. Voorlopig ga ik in ieder geval op woensdag weer op pad voor een kunstenaarsuitje.

Artistdate in lockdown

Het is nu allemaal anders. Ik ben nu al meer dan genoeg thuis, dus ik ga liever naar buiten. Voor de lockdown heb ik ook wat tips voor in huis.

  1. Doe iets nieuws. Maak een gerecht dat je nog niet kent, loop door een wijk in jouw woonplaats waar je nog nooit bent geweest of lees een boek in een voor jouw onbekend genre.
  2. Koop (online nu) een mooi schrijfboek of een nieuwe (vul)pen. Gebruik deze alleen voor jouw artist dates. Vandaag komen twee boekjes binnen hier. Ze zijn prachtig geel met een tekening van Leonardo da Vinci erop. Ik kan niet wachten om daar in te gaan schrijven met mijn rode vulpen met bloemen.
  3. Maak een boswandeling. Snuif de specifieke geur op van het bos. Bestudeer details of juist het landschap en luister goed naar de vogels. Je kunt ook een thema volgen. Ik heb een paar wandelingen over schrijvers en kunstenaars op mijn lijst staan. Ik houd je op de hoogte.
  4. Maak een lekkere kop koffie of thee, pak je schrijfboekje en een pen en bezoek online een museum. Wat doet dit met jou?
  5. Maak je eigen creatieve plek om te schrijven, tekenen of iets anders, pak je schrijfboekje en je per er bij en geniet.
  6. Luister muziek. Kies iets heel anders dan normaal en schrijf of teken terwijl je luistert.
  7. Koop een reisboek en ga virtueel op reis. Maak een gerecht uit die streek of een drankje. Ruik aan de kruiden en zoek bijpassende muziek. Sluit je ogen en reis vanaf je bank.
  8. Wees weer even kind. Spring in een plas, gooi met herfstbladeren of kleed je warm aan en ga bellenblazen. Kleine kinderen kijken met een open blik. Wat zie jij?
  9. Maak een lijst met 52 kunstenaarsuitjes. Voor elke week een. Stop deze lijst in je artistdateboekje. De lijst hoeft niet meteen af. Noteer steeds weer iets nieuws. Dit kun je natuurlijk ook in je mobiel bijhouden. Misschien wel met links.

Wat is jouw artiestenuitje?

Heb jij nog meer ideeën? Deel ze onder dit blog of deel jouw ervaring met een artist date.

Extreme situaties – Titia Schut

Titia Schut

Als het weer extreem is dan reageer ik daar meestal meteen op. Als het bijvoorbeeld erg koud is en er sneeuw ligt dan word ik onrustig. Of als het stormt en de regen tikt op de ruiten dan gebeurt er binnenin mij iets. Ik wordt ongedurig en er vormen zich zinnen in mijn hoofd die met het weer te maken hebben. Dan grijp ik snel een pen en papier en ga er even mee zitten. En voor ik het weet heb ik dan zomaar een elfje of twee genoteerd. De woorden stromen gewoon vanzelf naar buiten.

Donker

Deze keer was het niet omdat het weer slecht was, maar omdat het ‘s avonds al zo vroeg donker is. Soms begint het al rond vieren te schemeren. Als reactie doen we de lampen aan en hangen ook buiten lampjes op. Ik voelde de woorden over dit thema weer borrelen. En het werden zomaar drie elfjes.

Het
is ‘s middags
al vroeg donker.
Daarom hebben we meters
lampjes.

Buiten
is het
donker en koud,
de kachel lekker warm
binnen.

In
de avond
op de bank
een wijntje en een
boek.

Lampjes

Ach, dacht ik na die drie elfjes, laat ik ook eens een haiku proberen over dit thema. En dat ging bijna vanzelf.

Als in de winter
de lampjes al vroeg aan gaan,
is het binnen knus.

In dit nieuwe jaar zullen er vast nog veel dagen komen die ik als extreem ervaar en die er gewoon om vragen om daarover woorden op papier te zetten. Het wordt dus vervolgd.

Heb jij dat ook dat je soms zo onrustig bent dat je wel wat móet opschrijven?

Bericht door Titia Schut, één van de kleurrijke schrijvers. Haar boek komt uit bij Droomvallei Uitgeverij op 10 april 2021.

>