Archive
Monthly Archives: februari 2021

Het boek dat er nooit zou komen

Kleurrijke schrijver Elly Vos

Het is vier oktober 2017. Ik ben ziek. Niet echt, maar toch kan ik niet werken. Mijn concentratie is waardeloos, ik word behandeld voor mijn depressie, burn out en angststoornis en mijn humeur is het beste te vergelijken met de doorn van een rozenstruik. Van een afstand lijkt er niks aan de hand, maar kom vooral niet te dichtbij.
Ik vul mijn dagen met slapen en af en toe een korte wandeling. Ik wil zo graag lezen, maar het lukt me niet meer om betekenis te geven aan de woorden. Waarom dan uitgerekend nu het plan bij me op komt om een boek te schrijven, is me een raadsel.

19 april 2018

De vroege voorjaarszon brandt op mijn huid. Zou dit een warme zomer betekenen?

Ik sluit mijn ogen en luister naar de geluiden om me heen. De man van de gemeente rijdt met zijn grasmaaier door de wijk. Ik hoor de stemmetjes van kinderen. Vogels fluiten en zoeken alvast wat takjes. En ik? Ik zit in de achtertuin, onderuitgezakt in een stoel, met mijn voeten op de rand van de vijver en besef weer eens hoe nutteloos je leven is als je niks om handen hebt. Mijn hoofd zit vol met vervelende gedachten die doelloos in een kringetje blijven ronddansen, het dagboek staat er vol mee. Schrijven helpt me enigszins om wat orde in de chaos te scheppen.

Twijfels

Ineens weet ik het weer. Ik doe mijn ogen open, pak de leuningen vast om op te springen, maar laat me weer zakken. Het gaat me nooit lukken, ook al heb ik sinds de basissschool al de wens om een boek te schrijven. Als klein meisje vond ik het al geweldig om te fantaseren over poppen en beren die tot leven kwamen, de ontmoeting tussen een klein jongetje en een marsmannetje en onmogelijke puberliefdes.

Het onderwerp waar ik nu over wil schrijven is vast te zwaar, mijn concentratie is nog steeds slecht en, misschien is dat nog wel het belangrijkste, ik heb nog geen idee hoe het af zal lopen. Het zwaarste gedeelte van mijn behandeling moet namelijk nog komen.

Als een paar dagen later mijn eerste blog online staat, kan het grote avontuur echt beginnen. Met alle onzekerheden, talloze vragen en demotiverende momenten die er kennelijk bij horen. ‘Met mij is toch niks mis’ is nu bijna klaar. Op 9 oktober 2021 verschijnt het.

Elly Vos

Een geschikte cover

sprong in het diepe Titia Schut

Tijdens het schrijven van mijn thriller ‘Sprong in het diepe’ dacht ik al na over de cover. Welke omslag past er het beste bij het verhaal en welke foto geeft de personages en de sfeer van het verhaal goed weer? Hoe zal het boek er straks uitzien als het af is?

Natuurlijk had ik wel een bepaald idee in mijn hoofd, maar om dan daadwerkelijk de juiste foto daarvoor te vinden valt nog niet mee. Er is zoveel keus, maar zie maar exact die afbeelding te vinden die perfect bij dat idee past.

Sprong in het diepe Titia Schut

Een van mijn personages zou ik kunnen kiezen voor op de cover. Ik wist hoe ze eruit zagen, want voordat ik ging schrijven had ik voor elk personage een foto opgezocht in tijdschriften. Tijdens het schrijven zag ik ze daarom levensecht voor me. Zo leefde ik mee met Adeline toen ze haar baan verloor en samen met haar hing ik aan een parachute toen ze zich weer op die hobby stortte. Zelf vond ik het doodeng en ik was blij dat ik het alleen in mijn fantasie hoefde te doen. Ook John, de aantrekkelijke man die in het leven van Adeline komt, kende ik en ik voelde dezelfde aantrekkingskracht die hij op Adeline uitoefent. Hij is gebaseerd op verschillende pakjesbezorgers die voor mijn deur hebben gestaan.

Hoe ik ook zocht, op internet vond ik geen foto die perfect bij deze twee personages past.

Blauwe jurk

Voor de coverfoto zou ik ook een van de dingen kunnen kiezen die meerdere malen  in het verhaal terugkomen, zoals een weerhuisje, een fles wijn of een wit busje. Ook zocht ik op algemene zoektermen als parachute, hoogte of diepte, maar vond niets wat in de buurt van mijn fantasie kwam. Vervolgens zocht ik lange tijd op woorden als vrouw, blauwe jurk en avond. Er kwamen hele mooie foto’s tevoorschijn van vrouwen in diepblauwe lange avondjurken, maar die beelden waren meer geschikt voor een romantisch of fantasy verhaal. Ze pasten niet bij mijn thriller, omdat ze niet spannend genoeg waren. Heel jammer, want een koningsblauwe jurk vind ik prachtig.

Paraplu

Uiteindelijk zocht ik op het woord paraplu met allerlei toevoegingen, zoals vrouw, nacht en regen. Daarop kwamen een paar interessante beelden tevoorschijn. Sommige waren te zoet of te zonnig, en niet thrillerachtig genoeg.

Eentje bleef steeds in het lijstje kanshebbers staan. Het is een foto van een blauwe paraplu die in de regen op de grond ligt en die foto is het uiteindelijk geworden. Dat beeld is perfect voor mijn thriller. Het geeft verdriet en eenzaamheid weer en roept spanning op. Het is ook geheimzinnig, want waarom ligt die paraplu daar op de grond, van wie is het en wat is er gebeurd met de eigenaar van de paraplu?

Als je ‘Sprong in het diepe’ leest krijg je de antwoorden op alle bovenstaande vragen.

sprong in het diepe titia schut

Blog door Titia Schut.

Volg je hart

Marieke Simons gebroken akkoord

Wijze lessen

Mijn moeder was net als ik erg creatief. Ze schreef geen boeken maar wel altijd de mooiste kaarten en brieven, dozen vol, en maakte de mooiste kleding voor mij en mijn zus.

Maar het meest waardevol waren haar wijze lessen, die ze onbewust wist door te geven. Een laatste zeer belangrijke les vertelde ze me afgelopen zomer tijdens het eten van een ijsje. Wat ik toen nog niet wist, was dat ze er een half jaar later niet meer zou zijn. Dat maakt deze les er eentje om nooit meer te vergeten.

Dit voelt goed

Het was zomer en we zaten samen op een bankje. Mijn moeder was al een tijdje vergeetachtig aan het worden en ze had op het laatst geen idee meer wie ik was. Maar door het ijsje en de kapel op de hoek begonnen we te praten over vroeger. We kletsen over haar familie, de postduiven van haar vader, haar vele broers en zussen en ze genoot enorm van de dag en de verhalen uit haar verleden. Ja, ze was dement en had geen idee wie ik was. Toch was er een brede lach aanwezig op haar gezicht. Tenslotte pakte ze mijn hand en zei: ik weet niet meer wie je bent, maar dit hier samen met jou voelt zo goed.

Herinneringen

Dat was het enige wat er voor mij die middag toedeed. Haar handen stevig om de mijne en haar woorden dat het samen met mij zo goed voelde.

Mijn moeder was echt een gevoelsmens en die dag leerde ze me opnieuw hoe belangrijk het is om altijd je gevoel te volgen.

Schrijven is blijven

Schrijven doe ik vanuit mijn gevoel. Als ik de weg kwijt ben of iemand mis, komt dat zeker terug in mijn verhalen. Het is dan ook niet zo gek dat mijn geliefde personages ook even de weg kwijt zijn. Dat gebeurt niet alleen in het echte leven. Maar ik bleef dicht bij mijn gevoel en wist dat dit boek er zou komen. Mijn moeder is zeker weten trots op me, waar ze nu ook is.

Blog door Marieke Simons, één van de kleurrijke schrijvers. Haar boek Gebroken akkoord verschijnt op 10 april 2021.

Proeflezen smaakt naar meer

Marieke Simons gebroken akkoord

Wat? Nee! Die zag ik echt niet aankomen.

Die opmerking kwam regelmatig terug in mijn feedback naar Marieke Simons. Ik was een van de gelukkigen die haar nieuwe boek, Gebroken Akkoord, mocht proeflezen. Dat Marieke kan schrijven, wist ik al door haar eerste boek Geheim Akkoord en haar verhaal Onder de vuurtoren in de bundel Aangespoelde verhalen.

Ik had Aisling, Thomas en Matthew na het lezen van Geheim Akkoord in mijn hart gesloten en was razend benieuwd hoe het met hen verder zou gaan. Alleen al daarom was het leuk om een van de eerste lezers te zijn van haar nieuwe boek waarin de personages terugkeren.

Marieke Simons gebroken akkoord

Spannend van begin tot einde

Al vanaf de proloog zat ik in het verhaal. De scène en vooral die laatste zin riepen zoveel vragen op, dat ik direct verder wilde lezen. Met Marieke had ik afgesproken dat elke week vijf hoofdstukken zou lezen. Om mijn nieuwsgierigheid te bedwingen, las ik de hoofdstukken eerst achter elkaar door. Pas daarna nam ik ze nog eens rustig door, zodat ik feedback kon geven. Vooraf leek me dat best spannend, want hoe zou ik de feedback brengen als ik het niet goed vond. Gelukkig bleek dat niet aan de orde. De verhaallijnen worden mooi opgebouwd en het blijft spannend tot de laatste zin

Lezen en Leren

Behalve dat proeflezen leuk is, helpt het mij ook verder als schrijver. Ik leer veel van de schrijfstijl van Marieke en hoe zij haar plot opbouwt. Marieke is, wat mij betreft, een meester in onverwachte plotwendingen. Als geen ander zet zij mij op het verkeerde been en, net als ik denk te weten hoe het zit, werpt ze een nieuwe vraag op.

Hierdoor ben ik anders gaan kijken naar mijn eigen manuscript en hoe ik daarin verrassende twists kan brengen. Zo helpt het proeflezen mij weer verder met mijn eigen boek.

Kleurrijk boekengala

Gebroken Akkoord is bijna klaar en wordt samen met vier andere boeken gepresenteerd tijdens de kleurrijke boekentour op 10 april.

Ben je nieuwsgierig geworden naar Mariekes boek, of de Kleurrijke boekentour houd dan de website van de Kleurrijke schrijvers in de gaten.

kleurrijk boekengala

Blog door Rinske Oenema

Waar gaat ‘Sprong in het diepe’ over

sprong in het diepe titia schut

Op 10 april 2021 verschijnt mijn eerste thriller bij Droomvallei Uitgeverij. De titel is Sprong in het diepe en vorige week heb ik de achterflaptekst afgerond. De hoofdpersoon van mijn thriller is Adeline. Haar leven staat ineens op zijn kop en alles lijkt mis te gaan. Ze ontmoet een pakjesbezorger die bij haar aan de deur komt. John heet hij en hij is een erg aantrekkelijke man. Als tijdverdrijf pakt ze het parachutespringen weer op en daar komt ze hem ook tegen. Hij laat haar kennismaken met het gevaarlijker basejumpen. Ze heeft impulsief gezegd dat ze dat durft, maar als het zover is heeft ze spijt. Ook vraagt ze zich af of hij eigenlijk wel te vertrouwen is, want er is iets geheimzinnigs waar hij niet over wil praten.

Een liedje

In het verhaal heb ik delen van een songtekst opgenomen. Deze komen uit het liedje Parachute van de groep Something Happens (1990, Virgin Records). Ik zong het liedje altijd mee als ik het op de radio hoorde en vond het een spannende tekst. Tijdens het zingen was het alsof ik zelf aan een parachute hing en dat gevoel van vrijheid voelde ik in dat liedje door de tekst en de muziek. Zinnen als ‘Take your parachute and jump, you can’t stay here forever’ en ‘There’s gonna have to be some danger’ nemen me mee naar een parachutesprong, alsof ik er zelf bij was. Vooral de laatste zin van het liedje vind ik spannend, omdat het nogal een abrupt einde heeft. ‘Take your parachute and go, and wave to me as you are falling. Take your parachute and…’ Deze zinnen laten mijn fantasie werken. Wie gaat parachutespringen en hoe loopt die sprong af? Wat gebeurt er met die persoon?

Young Woman holding colorful umbrella looking rain in the mountains with dramatic sky at sunset

Terugkerende beelden

Er zijn in het verhaal ook een aantal dingen die meerdere malen terugkomen, bijvoorbeeld een weerhuisje en een vrouw in blauwe kleding. Die hebben met elkaar te maken, maar wat? Ik zou het hier graag willen uitleggen, maar dan vertel ik teveel over het verhaal. Een klein tipje van de sluier kan ik wel geven. Het heeft alles te maken met die vrouw waar niemand bij het basejumpen over wil praten. Wat is er met haar gebeurd?

Als je mijn thriller ‘Sprong in het diepe’ leest krijg je op deze vragen een antwoord, net als de hoofdpersoon. De spannende zoektocht naar antwoorden wordt voor Adeline letterlijk een sprong in het diepe.

Hoe zit dat met jou? Houd jij ook van spannende boeken lezen?

sprong in het diepe titia schut

Blog door Titia Schut, afbeeldingen van Freepik.

>