Archive
Monthly Archives: maart 2021

Vakantiekriebels door een boek

Gebroken akkoord Marieke Simons

Vakantie

Normaal krijg ik bij het woord vakantie de kriebels. Waar gaan we heen? Wat moet er nog gebeuren? Strandvakanties zijn leuk, maar hebben nooit mijn voorkeur en toch ga ik door de foto die hierboven staat, ineens terug in de tijd. Spanje, blote voeten in het zand op een strand dat kilometers uitstrekt. Dus toen ik las hoe Matthew, een van de hoofdpersonen van Gebroken akkoord in het nieuwe boek van Marieke Simons, het zand tussen zijn tenen voelde kriebelen, herkende ik dat meteen. Dat, het vakantiegevoel en de muziek maken dit boek voor mij zo bijzonder.

Viool

Muziek loopt als een rode draad door de boeken van Marieke en na het lezen van Geheim akkoord werd ik daar al door gegrepen, omdat muziek ook in mijn leven de rode draad is. Het is zo belangrijk voor me. De Boyband die een rol speelt in haar boek, ik zag ze voor me en hoorde ze spelen. Maar vooral was ik geraakt door de viool van Aisling. Prachtig hoe ze daarop vol vuur staat te spelen. En hoe blij verrast was ik toen in de bundel Aangespoelde verhalen Aisling opdook in het verhaal van Marieke. De herkenning was er na de eerste zinnen en dat is nu ook weer zo.

Fan van muziek

Ben je net als ik een fan van muziek en lees je graag een spannend en meeslepend boek dan is Gebroken akkoord zeker een aanrader. Het geeft antwoord op de vraag hoe het verder ging met de jongens uit de band maar vooral met Aisling en haar viool. Maar ook als dit het eerste boek is dat je leest van Marieke is het een geweldig boek.

Auteur Marijke Witman

Achter de schermen

Hier ook eindelijk weer eens een blogje van Esther, één van de kleurrijke schrijvers en tevens uitgever van het geheel. Achter de schermen ben ik druk bezig met alle voorbereidingen voor de kleurrijke boekentour op 10 april, die helaas heel minimaal vormgegeven mag worden, aangezien de corona maatregelen nog niet afgezwakt zijn. Het is niet anders. Desondanks maken we er een mooi feest van!

De afgelopen tijd ben ik druk bezig geweest met het naar de drukker sturen van de boeken. Ook maakte ik een prachtig magazine over alle schrijvers en boeken. Vandaag wordt het afgedrukt zodat het met alle bestellingen meegestuurd kan worden, maar … lezen mag al! Veel plezier en tot snel!

Schrijven als in een film

Schrijven als in een film

Bij het zien van een goede film kan ik helemaal opgaan in het verhaal en de personages. De beelden zuigen me het verhaal in en ik vergeet alles om me heen. Filmtechnisch gezien heeft de cameraman zijn best gedaan om alle shots er perfect uit te laten zien. Ik geniet.

Mijn mooiste film

Er is een film die ik meerdere keren heb gezien en dat is The Thomas Crown Affair. Ik heb hem zelfs op dvd aangeschaft. De hoofdrolspeler Pierce Brosnan (hij is vooral bekend van zijn rol als James Bond) speelt een miljardair die tevens kunstliefhebber is. Als er een schilderij uit een museum wordt gestolen, stuurt de verzekering een specialist die onderzoek gaat doen; het is een bloedmooie vrouw. Natuurlijk ontstaat er iets tussen hen, maar een zoetsappig liefdesverhaaltje wordt het niet. Het verhaal blijft boeiend door humoristische details, het acteerwerk, de onderlinge chemie van de hoofdrolspelers en zeker niet te vergeten de plotwendingen in het verhaal. Net als je denkt te weten hoe het zit, gebeurt er iets waardoor het verhaal op zijn kop staat. Zeker aan het eind van de film is dat het geval en dan wordt je als kijker aangenaam verrast. Dan pas vallen bepaalde signalen je op die je eerder hebt gemist.

Levensechte personages

In The Thomas Crown Affair zie je personages lopen, de gezichtsuitdrukkingen worden van dichtbij in beeld gebracht en je hoort de mensen praten. Als Thomas de verzekeringsagente voor het eerst ontmoet is hij verrast dat het een vrouw is en ook nog eens een aantrekkelijke dame. Je voel de aantrekkingskracht tussen hen beide. Ze dagen elkaar uit, maar bekvechten ook wat af. Kleine nuances en aanwijzingen worden in beeld gebracht waardoor je ziet hoe ze zich voelen. Je zit naast ze in een zwarte taxi en je loopt ook rond in het museum.

Schrijven als een filmaker

Als schrijver heb je weliswaar een ander instrument dan een filmmaker, maar als je het verhaal goed verwoordt, kan de lezer het als een film voor zich zien. Dat klinkt gemakkelijk, maar ik merkte tijdens het schrijven van mijn thriller dat dat niet altijd meevalt. Het verhaal had ik in scenes in mijn hoofd zitten, maar probeer die maar eens duidelijk en levendig op te schrijven. Zelf dacht ik dat ik het helder had geschreven, maar toen vervolgens de proeflezers en de schrijfcoach het gingen lezen, bleek dat zij het op sommige punten anders begrepen.

Hoe schrijf je filmisch?

Hoe zorg ik er voor dat een verhaal echt zichtbaar wordt? Zelf was ik geneigd om alleen maar ‘zij denkt’ of ‘zij voelt’ op te schrijven of dat iemand bloost of het warm krijgt. Ik ben erachter gekomen dat je het beter actief kunt laten zien. Als iemand boos is zoiets als: Nog harder poetst ze de toiletpot. De wc-borstel schiet uit en tientallen spetters water vliegen in het rond door de badkamer en in haar gezicht. Met de achterkant van een hand wrijft ze het droog. Of: ‘Geen afspraken gehad met leuke vrouwen?’ Nu legt ze met een klap haar bestek op haar bord en bestudeert hem nauwlettend. Haar vork stuitert op de tafel en een stukje pasta vliegt uit haar bord.

Titia Schut Sprong in het diepe

Het viel in het begin niet mee om filmisch te schrijven, maar oefening baart kunst. Om die reden ben ik lid van dè kleurrijke schrijfgroep, want met mede-schrijvers kan ik beter worden.

Heb jij ook een favoriete film en waarom?

Titia Schut auteur Sprong in het diepe

Mijn boek verschijnt op 10 april…

De kleurrijke boeken april 2021
Volg op 10 april online onze onine boekentour

De waarheid of een leugen?

De waarheid of een leugen

Als klein meisje was ik al dol op lezen. Samen met mijn moeder ging ik, vanaf groep drie, elke week naar de bibliotheek. Zodra ik oud genoeg was, zocht ik zelf de boeken uit die me aanspraken en had vervolgens nergens meer tijd voor. Pinkeltje, Jip en Janneke, de verhalen van Roald Dahl, ik genoot van elke bladzijde. De spanningen, mijn fantasie de vrije loop laten in een wereld die de auteur had bedacht, mijn eigen realiteit vergeten.

In een tijd zonder internet moest ik zelf ontdekken wat ik wilde lezen, welke schrijvers er waren en wat voor genre bij me paste. Ik leerde dat niet alleen het plaatje op de voorkant, maar vooral de samenvatting achterop, belangrijk was bij mijn keuze.

Verraad?

Voordat ik mijn debuutroman schreef, ontdekte ik dat er ook wel eens quotes op achterflaps staan. Het voelde vreemd, alsof de uitgever ze zelf verzonnen had om de verkoop te stimuleren. Hoe kan iemand er een oordeel over geven als het nog niet eens gedrukt is?

Inmiddels weet ik hoe het werkt, je stuurt het manuscript op.

Eén van mijn kritische proeflezers is zelf ervaringsdeskundige. Voor jou als lezer kan het interessant zijn om te weten wat haar oordeel is. Herkende zij dingen uit mijn verhaal of was het juist ongeloofwaardig?

Nu ‘Met mij is toch niks mis’ wacht op de eindredactie, heb ik tijd om na te denken over een tweede quote. Het was lastig, want deze persoon had ik al een hele tijd in mijn hoofd, maar zou hij zin én tijd hebben om het te lezen? Hulp vragen is niet mijn sterkste kans. Ik vind mezelf nogal makkelijk een lastpost.

Verrast

Vorige week liet de hoofdbehandelaar van mijn laatste therapie me weten hoe leuk hij het vindt dat ik aan hem heb gedacht. Binnenkort volgt zijn oordeel. Wat zal hij zich nog herinneren? Kan hij de rol die ik hem gaf in het verhaal waarderen? Er is nogal wat aangepast, verzonnen en aangedikt.

Een positieve review van een ervaringsdeskundige én een psycholoog maakt het voor mij wel helemaal af. Met spanning wacht ik op zijn mening.

Hoe belangrijk vind jij de quotes die op de achterkant van boeken staan? Laat het weten onder dit blog.

EllyVos – auteur – Met mij is toch niks mis 10/2021

De schrijfcoach op een dwaalspoor

De schrijfcoach op een dwaalspoor

Even leg ik het manuscript opzij. Hoe kan dit nu weer? Ik heb zo opgelet. Als ik een film kijk weet ik vaak al snel wat er gaat gebeuren. En dit zag ik niet aankomen. De schrijfcoach zat op een dwaalspoor.

Ik lees graag thrillers. Even ben ik uit de waan van de dag. Ik laat me graag meeslepen. Ik blijf wel alert, want ik ontrafel graag een plot.

Dit manuscript is een debuut in dit genre. Ik lees als schrijfcoach niet als lezer. Gaat deze auteur mij verrassen?

Natuurlijk geef ik feed­back, over perspectief, geloofwaardigheid en andere zaken. Een boek schrijven is hard werken.

En bijna aan het eind, leg ik het manuscript even weg. Valt het zo tegen? Nee, zeker niet. Maar dit zag ik niet aan komen. Zelfs de schrijfcoach stapte in de valkuil.

Ik ben benieuwd hoe dat jou vergaat. Wil je dit boek lezen? Dat kan vanaf 10 april, je kunt het al reserveren

P.S. Volg ook online onze kleurrijke boekentour.

Aap, noot, fis

Schrijven doe ik al sinds ze het me geleerd hebben op de basisschool: aap, noot, mies was het in die tijd nog. Netjes tussen de lijntjes in zo’n schriftje waar de lijntjes meer weg hadden van een notenbalk dan iets waar ik echt tussen kon blijven. Ik week in die tijd al graag af als linkspoot. Lekker buiten de lijntjes kleuren en vooral er doorheen vegen tijdens het schrijven.

Binnen de lijntjes

Kleuren is nog steeds mijn ding, helaas inmiddels binnen de zorgvuldig gezette lijnen. Ja, je leest het goed, er staat helaas. Op een bepaald moment in ons leven leren we om binnen de lijntjes te kleuren en daar ook veilig en netjes binnen te blijven. Waarom? Waarom temmen we onszelf en ontwikkelen we een angst om daar buiten te komen? Buiten die lijntjes waar onze creativiteit en kracht ligt?

Verschil maken

De hoofdpersonen van ‘Gebroken akkoord’ voelen diezelfde angst. Die vrees om niet goed genoeg te zijn en als auteur gaf ik ze een inzicht, namelijk: Draai het eens om. Misschien sta je daar niet voor jezelf, maar omdat je fans je nodig hebben, omdat jij voor hen degene bent die het verschil maakt.

Spanning en sensatie

Schrijven is spannend, maar lezen is ontspannend. Misschien wordt het tijd dat ik het voor mezelf omdraai. Schrijven is spannend en ontspannend tegelijk. Ik schrijf om mijn hoofd leeg te krijgen en mensen te laten ontspannen, mensen mee te nemen in een wereld waar we in volle zalen staan te dansen tijdens een concert. Een wereld die nu misschien nog ver weg lijkt, want wie heeft er nog meer zin in een concert?

Gebroken akkoord’ is vanaf 10 april beschikbaar en voert je mee in een wereld van muziek, bands, ups en downs met een waanzinnig eindconcert.

Blogbericht geschreven door Marieke Simons, één van de kleurrijke schrijvers. Haar boek verschijnt op 10 april 2021.

Een boek publiceren betekent loslaten

Een boek publiceren betekent loslaten

Als je kinderen hebt dan weet je, je moet ze steeds meer loslaten. Van buitenspelen tot naar school, uitgaan en het huis uit.

Een boek is ook een beetje een kindje.
Eerst is het een zaadje. Het groeit in je hoofd, tot het naar buiten mag op papier of in je computer.

Je speelt ermee en het ontwikkelt zich. Steeds een beetje meer:
Misschien durf je het al een beetje los te laten. Je deelt het met een schrijfcoach.
Je merkt hoe jouw boekidee tot bloei komt. Als een veilige groep met andere auteurs je omringt, helpt dat.

Langzaam aan is het tijd voor een nieuwe stap. Niet alleen de schrijfcoach, maar ook proeflezers mogen het lezen.

De deadline is in zicht. De uitgever neemt nu de ouderrol over.

Boek publiceren?

Durf je het? Durf je jouw boek los te laten in de wereld? Je personages die zo dicht bij je waren? Jouw verhaal, of zo veel kennis en ervaring? Als je jouw boek wilt delen heb je geen keus.

De wijde wereld in

online boekentour kleurrijke schrijvers 10 april 2021

Vijf boeken gaan de wijde wereld in. Drie boeken van klanten, een boek van de uitgever en mijn boek. Met nog meer auteurs vormen we dé kleurrijke schrijvers.

We sparren, leren over het schrijfproces en promoten elkaar. En op 10 april is onze kleurrijke boekentour. Die kun je online volgen en natuurlijk onze boeken bestellen.

Tot 10 april! Ik laat mijn boek los.

Op reis met je personages

Rinske Oenema

Vroeger maakten mijn zus en ik dagboeken van de zomervakanties in het buitenland. Elke avond voor de tent schreven we daarin onze belevenissen, plakten we kaartjes van attracties die we hadden bezocht, ijswikkels en maakten we tekeningen. Eenmaal weer thuis, gebruikte mijn moeder die dagboeken als naslagwerk bij het inplakken van de foto’s in onze fotoalbums. Later, toen ik niet meer met mijn ouders op vakantie ging, zette ik de traditie van het maken van een reisverslag door, zij het zonder de plaksels en tekeningen.

Levende herinneringen

Af en toe sla ik zo’n oud reisverslag weer open en lees over gebeurtenissen die ik al lang was vergeten. Het verhaal, mijn schoolhandschrift en de plaatjes brengen me terug naar het verleden. Ik zie zo’n vergeten moment weer helemaal voor me. De omgeving, wat ik aan had en hoe ik me voelde. Een dagboek zegt veel over wie ik toen was.

Beleven van je verhaal

Voor het schrijven van een boek is het kennen van je personages heel belangrijk. Het maakt een groot verschil op welke manier zij in het leven staan en een situatie ervaren. Stel dat je aan het hard­lopen bent en bij een kruising uitkomt met drie opties: een snelle makkelijke route naar een warme douche, een ingewikkelde route met een steile klim en een weg waarvan je niet weet waar die uitkomt. Welk pad kiest je personage? Is het een levensgenieter die het zichzelf niet al te moeilijk maakt, iemand die de lat graag hoog legt, of een avonturier die telkens nieuwe dingen wil ontdekken?

Wie je personage is, bepaalt hoe het verhaal verloopt.

Ken je hoofdpersoon

Om uit te vinden welke route mijn hoofdpersoon kiest, moet ik haar door en door leren kennen. Ik weet in grote lijnen wat haar verhaal is, oftewel waar ze begint en waar het eindigt. De stukken ertussen hangen vooral af van de keuzes die zij onderweg maakt.

Gaandeweg vul ik meer details in. Ik dacht dat dit makkelijk zou zijn, want mijn hoofdpersoon lijkt op mij, maar langzaam ontdekte ik dat dat niet klopt. Er zijn zeker gelijkenissen, maar nog meer verschillen. Zo worstelt de hoofdpersoon met de vraag waar zij thuishoort, terwijl ik mijn plekje wel heb gevonden.

Gelukkig zijn er talloze hulpmiddelen om je personages scherp te krijgen, zoals de kernkwadranten van Ofman, maar ook het sparren met medeschrijvers in dé Kleurrijke Schrijfgroep en met mijn schrijfcoach.

Turquoise notitieboekje

Toch zocht ik nog naar andere manieren om de hoofdpersoon door en door te leren kennen. Ik dacht terug aan mijn vroegere vakantieboeken en ineens viel het kwartje. In mijn boek reist ze naar Stockholm. Wat als ik haar een reisdagboek laat schrijven? Dat begon met het uitzoeken van het juiste boekje en een pen, want op dat gebied zijn wij gelijk. Voor elk doel is er een passend notitieboek en matchende pen. Zo ontdekte ik dat mijn personage houdt van de kleur turquoise.

Als ik in haar dagboek schrijf, zie ik haar zitten in de vensterbank van de hotel­kamer en voel ik hoe die kamer haar soms benauwt. Ze wil naar buiten, wat beleven, meer ontdekken dan de zoektocht die ik voor haar heb bedacht. Zo brengt ze mij op ideeën waarmee het verhaal nog sterker wordt. Overigens zijn dat niet alleen maar leuke ontwikkelingen, maar daar komt ze nog wel achter.

Benieuwd naar mijn schrijfreis? Volg mij dan op De kleurrijke schrijvers.

Wist je dat er op 10 april 5 kleurrijke boeken verschijnen? Hier vind je meer over de online boekpresentatie.

Een persoonlijke proeflezer

titia schut

Al een aantal jaren schrijf ik columns voor de regionale krant ZichtOp Amersfoort. Per column mag ik een stuk schrijven van 300 woorden. Soms moet ik woorden toevoegen, maar andere keren moet ik woorden schrappen omdat de ruimte beperkt is. Als ik een column af heb laat ik het voordat ik het instuur altijd door mijn man lezen. Hij is mijn vaste kritische proeflezer. Als hij zegt: ‘Zou je dat niet anders zeggen?’ of dat iets niet klopt dan pas ik mijn tekst aan. Zo langzamerhand weet hij waar hij op moet letten en ben ik aan zijn kritiek gewend. Toch voel ik ook een bepaald soort spanning als hij mijn tekst gaat proeflezen. Als hij soms mompelend de tekst doorneemt ga ik telkens een beetje twijfelen. Wat zal hij ervan vinden, is het wel goed? Aan de andere kant, hij is mijn man en die zal toch wel met opbouwende kritiek komen, denk ik dan. En dat klopt inderdaad; hij geeft goede adviezen. Samen grappen we vaak dat we best samen een boek zouden kunnen schrijven, want hij heeft ook wel spannende ideeën voor een verhaal.

Een schrijfcoach en uitgever

Het laten lezen van een manuscript aan proeflezers is nog vele malen spannender. Aan het begin van mijn thriller heb ik alleen kleine gedeelten ervan voorgelezen tijdens twee schrijfcursussen, maar nooit liet ik meerdere hoofdstukken tegelijk aan iemand zien. Alleen een vriendin heeft het aanvankelijke verhaal gelezen, maar toen was het nog de helft korter. Toen ik schrijfcoach Jolanda Pikkaart inschakelde was zij de eerste persoon die het hele manuscript ging lezen. Ontzettend spannend vond ik dat. Ik schreef al jaren aan het verhaal; wat zou zij ervan vinden? Met bonzend hart zat ik tegenover haar toen ze me vertelde wat goed of beter kon. Daarna las Esther van der Ham van Droomvallei uitgeverij het manuscript en zij gaf ook opbouwende kritiek. Natuurlijk hadden ze gelijk en uiteindelijk is het verhaal alleen maar beter geworden. Toch blijf ik het krijgen van kritiek een lastig iets vinden.

Quotes

In de eindfase heb ik het manuscript aan nog drie mensen laten lezen. Ik wist op dat moment dat het verhaal veel beter was dan in het begin en daarom was de tijd rijp om de mening van nog een aantal personen te vragen. Opnieuw was het spannend om het te laten beoordelen en ik twijfelde best even, maar dat bleek onterecht. Ik haalde opgelucht adem toen de reacties van deze proeflezers positief waren. Zo reageerde Marelle Boersma met: ‘Fijne thriller! Titia heeft een schrijfstijl die lekker nuchter is.’, schrijfster Cecile Koops zei: ‘Genoten van dit spannende debuut. Lezen tot je de afloop weet.’ en dichteres Remda Spoelstra mailde: ‘Een duizelingwekkend angstaanjagend debuut, over een dilemma op grote hoogte’. Na die commentaren liep ik een paar dagen naast mijn schoenen.

Boekpresentatie

Het duurt nog maar een paar weken en dan zal mijn boek het levenslicht zien. Het eerste gedrukte exemplaar krijg ik dan in handen en daarna zullen de boeken de wereld in gaan. Ik ben reuze benieuwd hoe de lezers mijn thriller zullen vinden en of ze het net zo spannend vinden als ik. Bestel nu alvast een exemplaar en ik signeer dat dan voor je. Alle informatie vind je op De kleurrijke schrijvers boekpresentatie. Meld je daar meteen aan!

>