Jolanda Pikkaart
Author Archives: Jolanda Pikkaart

Ik wil altijd schrijfinspiratie!

Ik wil altijd schrijfinspiratie

Writers block

Je zit in je schrijvershoekje, aan de keukentafel, op de bank, waar je ook het liefste schrijft en hebt de hele dag geblokt voor jezelf. De laptop is open, de lege pagina staat voor je neus en dan …. NIETS!!!!

Je vingers hangen stil boven de toetsen en er gebeurt niets, er komt geen letter op papier. Je staart over je beeldscherm heen naar de witte muur, rommelt in een houten kast en zucht. Een writers block! Het meest frustrerende dat er bestaat en vast niet alleen voor mij. Wat nu?

Afleiding

Terwijl ik dit opschrijf, betrap ik mezelf erop. Want wat doe ik dan: op zoek gaan naar afleiding. Een muziekje opzetten, dat ene wasje draaien, buiten wandelen of het allerergste: mijn telefoon pakken en door mijn socials scrollen. Wat dus niet helpt.

Wat je hoopt te vinden is inspiratie om te gaan schrijven, om in de flow te komen van je proces. Wat je vindt is een hoop afleiding en tijdsverspilling. Hoewel Pinterest best leuke spreuken heeft die bij dit gevoel passen….
Nee dat dus, niet doen.

Schrijfinspiratie

Gelukkig was ik een van de proeflezers van Jolanda’s nieuwe boek: Ik heb altijd schrijfinspiratie – en met dit boek jij ook!‘ Een heerlijk kleurrijk boek van onze kleurrijke schrijfcoach. Zij zit boordevol schrijfinspiratie en ja, dat wil ik ook. Dus heb ik het boek vol tips en tricks gelezen.

De volgende vraag trok mijn aandacht: hoe ziet jouw schrijfplek eruit? Ik keek om me heen. Wit, veilig, kleurloos. Tijd om dat te veranderen en kleur aan te brengen aan de omgeving die mij kan inspireren.

Nu jij!

Wil jij ook altijd schrijfinspiratie hebben en ben je benieuwd naar de andere tips van Jolanda? Vanaf 10 april is haar boek ‘Ik heb altijd schrijfinspiratie en met dit boek jij ook!’ verkrijgbaar.

Mijn werkplek is inmiddels een kleurrijke werkplek met warme okergele gordijnen. Waar ik dat vandaan heb? Misschien is het een idee om op 10 april meerdere boeken van de kleurrijke schrijvers te bestellen, dan kom je er vanzelf achter.

Marieke Simons auteur Gebroken akkoord april 2021

kleurrijke boekentour

Vakantiekriebels door een boek

Gebroken akkoord Marieke Simons

Vakantie

Normaal krijg ik bij het woord vakantie de kriebels. Waar gaan we heen? Wat moet er nog gebeuren? Strandvakanties zijn leuk, maar hebben nooit mijn voorkeur en toch ga ik door de foto die hierboven staat, ineens terug in de tijd. Spanje, blote voeten in het zand op een strand dat kilometers uitstrekt. Dus toen ik las hoe Matthew, een van de hoofdpersonen van Gebroken akkoord in het nieuwe boek van Marieke Simons, het zand tussen zijn tenen voelde kriebelen, herkende ik dat meteen. Dat, het vakantiegevoel en de muziek maken dit boek voor mij zo bijzonder.

Viool

Muziek loopt als een rode draad door de boeken van Marieke en na het lezen van Geheim akkoord werd ik daar al door gegrepen, omdat muziek ook in mijn leven de rode draad is. Het is zo belangrijk voor me. De Boyband die een rol speelt in haar boek, ik zag ze voor me en hoorde ze spelen. Maar vooral was ik geraakt door de viool van Aisling. Prachtig hoe ze daarop vol vuur staat te spelen. En hoe blij verrast was ik toen in de bundel Aangespoelde verhalen Aisling opdook in het verhaal van Marieke. De herkenning was er na de eerste zinnen en dat is nu ook weer zo.

Fan van muziek

Ben je net als ik een fan van muziek en lees je graag een spannend en meeslepend boek dan is Gebroken akkoord zeker een aanrader. Het geeft antwoord op de vraag hoe het verder ging met de jongens uit de band maar vooral met Aisling en haar viool. Maar ook als dit het eerste boek is dat je leest van Marieke is het een geweldig boek.

Auteur Marijke Witman

Schrijven als in een film

Schrijven als in een film

Bij het zien van een goede film kan ik helemaal opgaan in het verhaal en de personages. De beelden zuigen me het verhaal in en ik vergeet alles om me heen. Filmtechnisch gezien heeft de cameraman zijn best gedaan om alle shots er perfect uit te laten zien. Ik geniet.

Mijn mooiste film

Er is een film die ik meerdere keren heb gezien en dat is The Thomas Crown Affair. Ik heb hem zelfs op dvd aangeschaft. De hoofdrolspeler Pierce Brosnan (hij is vooral bekend van zijn rol als James Bond) speelt een miljardair die tevens kunstliefhebber is. Als er een schilderij uit een museum wordt gestolen, stuurt de verzekering een specialist die onderzoek gaat doen; het is een bloedmooie vrouw. Natuurlijk ontstaat er iets tussen hen, maar een zoetsappig liefdesverhaaltje wordt het niet. Het verhaal blijft boeiend door humoristische details, het acteerwerk, de onderlinge chemie van de hoofdrolspelers en zeker niet te vergeten de plotwendingen in het verhaal. Net als je denkt te weten hoe het zit, gebeurt er iets waardoor het verhaal op zijn kop staat. Zeker aan het eind van de film is dat het geval en dan wordt je als kijker aangenaam verrast. Dan pas vallen bepaalde signalen je op die je eerder hebt gemist.

Levensechte personages

In The Thomas Crown Affair zie je personages lopen, de gezichtsuitdrukkingen worden van dichtbij in beeld gebracht en je hoort de mensen praten. Als Thomas de verzekeringsagente voor het eerst ontmoet is hij verrast dat het een vrouw is en ook nog eens een aantrekkelijke dame. Je voel de aantrekkingskracht tussen hen beide. Ze dagen elkaar uit, maar bekvechten ook wat af. Kleine nuances en aanwijzingen worden in beeld gebracht waardoor je ziet hoe ze zich voelen. Je zit naast ze in een zwarte taxi en je loopt ook rond in het museum.

Schrijven als een filmaker

Als schrijver heb je weliswaar een ander instrument dan een filmmaker, maar als je het verhaal goed verwoordt, kan de lezer het als een film voor zich zien. Dat klinkt gemakkelijk, maar ik merkte tijdens het schrijven van mijn thriller dat dat niet altijd meevalt. Het verhaal had ik in scenes in mijn hoofd zitten, maar probeer die maar eens duidelijk en levendig op te schrijven. Zelf dacht ik dat ik het helder had geschreven, maar toen vervolgens de proeflezers en de schrijfcoach het gingen lezen, bleek dat zij het op sommige punten anders begrepen.

Hoe schrijf je filmisch?

Hoe zorg ik er voor dat een verhaal echt zichtbaar wordt? Zelf was ik geneigd om alleen maar ‘zij denkt’ of ‘zij voelt’ op te schrijven of dat iemand bloost of het warm krijgt. Ik ben erachter gekomen dat je het beter actief kunt laten zien. Als iemand boos is zoiets als: Nog harder poetst ze de toiletpot. De wc-borstel schiet uit en tientallen spetters water vliegen in het rond door de badkamer en in haar gezicht. Met de achterkant van een hand wrijft ze het droog. Of: ‘Geen afspraken gehad met leuke vrouwen?’ Nu legt ze met een klap haar bestek op haar bord en bestudeert hem nauwlettend. Haar vork stuitert op de tafel en een stukje pasta vliegt uit haar bord.

Titia Schut Sprong in het diepe

Het viel in het begin niet mee om filmisch te schrijven, maar oefening baart kunst. Om die reden ben ik lid van dè kleurrijke schrijfgroep, want met mede-schrijvers kan ik beter worden.

Heb jij ook een favoriete film en waarom?

Titia Schut auteur Sprong in het diepe

Mijn boek verschijnt op 10 april…

De kleurrijke boeken april 2021
Volg op 10 april online onze onine boekentour

De waarheid of een leugen?

De waarheid of een leugen

Als klein meisje was ik al dol op lezen. Samen met mijn moeder ging ik, vanaf groep drie, elke week naar de bibliotheek. Zodra ik oud genoeg was, zocht ik zelf de boeken uit die me aanspraken en had vervolgens nergens meer tijd voor. Pinkeltje, Jip en Janneke, de verhalen van Roald Dahl, ik genoot van elke bladzijde. De spanningen, mijn fantasie de vrije loop laten in een wereld die de auteur had bedacht, mijn eigen realiteit vergeten.

In een tijd zonder internet moest ik zelf ontdekken wat ik wilde lezen, welke schrijvers er waren en wat voor genre bij me paste. Ik leerde dat niet alleen het plaatje op de voorkant, maar vooral de samenvatting achterop, belangrijk was bij mijn keuze.

Verraad?

Voordat ik mijn debuutroman schreef, ontdekte ik dat er ook wel eens quotes op achterflaps staan. Het voelde vreemd, alsof de uitgever ze zelf verzonnen had om de verkoop te stimuleren. Hoe kan iemand er een oordeel over geven als het nog niet eens gedrukt is?

Inmiddels weet ik hoe het werkt, je stuurt het manuscript op.

Eén van mijn kritische proeflezers is zelf ervaringsdeskundige. Voor jou als lezer kan het interessant zijn om te weten wat haar oordeel is. Herkende zij dingen uit mijn verhaal of was het juist ongeloofwaardig?

Nu ‘Met mij is toch niks mis’ wacht op de eindredactie, heb ik tijd om na te denken over een tweede quote. Het was lastig, want deze persoon had ik al een hele tijd in mijn hoofd, maar zou hij zin én tijd hebben om het te lezen? Hulp vragen is niet mijn sterkste kans. Ik vind mezelf nogal makkelijk een lastpost.

Verrast

Vorige week liet de hoofdbehandelaar van mijn laatste therapie me weten hoe leuk hij het vindt dat ik aan hem heb gedacht. Binnenkort volgt zijn oordeel. Wat zal hij zich nog herinneren? Kan hij de rol die ik hem gaf in het verhaal waarderen? Er is nogal wat aangepast, verzonnen en aangedikt.

Een positieve review van een ervaringsdeskundige én een psycholoog maakt het voor mij wel helemaal af. Met spanning wacht ik op zijn mening.

Hoe belangrijk vind jij de quotes die op de achterkant van boeken staan? Laat het weten onder dit blog.

EllyVos – auteur – Met mij is toch niks mis 10/2021

De schrijfcoach op een dwaalspoor

De schrijfcoach op een dwaalspoor

Even leg ik het manuscript opzij. Hoe kan dit nu weer? Ik heb zo opgelet. Als ik een film kijk weet ik vaak al snel wat er gaat gebeuren. En dit zag ik niet aankomen. De schrijfcoach zat op een dwaalspoor.

Ik lees graag thrillers. Even ben ik uit de waan van de dag. Ik laat me graag meeslepen. Ik blijf wel alert, want ik ontrafel graag een plot.

Dit manuscript is een debuut in dit genre. Ik lees als schrijfcoach niet als lezer. Gaat deze auteur mij verrassen?

Natuurlijk geef ik feed­back, over perspectief, geloofwaardigheid en andere zaken. Een boek schrijven is hard werken.

En bijna aan het eind, leg ik het manuscript even weg. Valt het zo tegen? Nee, zeker niet. Maar dit zag ik niet aan komen. Zelfs de schrijfcoach stapte in de valkuil.

Ik ben benieuwd hoe dat jou vergaat. Wil je dit boek lezen? Dat kan vanaf 10 april, je kunt het al reserveren

P.S. Volg ook online onze kleurrijke boekentour.

Een boek publiceren betekent loslaten

Een boek publiceren betekent loslaten

Als je kinderen hebt dan weet je, je moet ze steeds meer loslaten. Van buitenspelen tot naar school, uitgaan en het huis uit.

Een boek is ook een beetje een kindje.
Eerst is het een zaadje. Het groeit in je hoofd, tot het naar buiten mag op papier of in je computer.

Je speelt ermee en het ontwikkelt zich. Steeds een beetje meer:
Misschien durf je het al een beetje los te laten. Je deelt het met een schrijfcoach.
Je merkt hoe jouw boekidee tot bloei komt. Als een veilige groep met andere auteurs je omringt, helpt dat.

Langzaam aan is het tijd voor een nieuwe stap. Niet alleen de schrijfcoach, maar ook proeflezers mogen het lezen.

De deadline is in zicht. De uitgever neemt nu de ouderrol over.

Boek publiceren?

Durf je het? Durf je jouw boek los te laten in de wereld? Je personages die zo dicht bij je waren? Jouw verhaal, of zo veel kennis en ervaring? Als je jouw boek wilt delen heb je geen keus.

De wijde wereld in

online boekentour kleurrijke schrijvers 10 april 2021

Vijf boeken gaan de wijde wereld in. Drie boeken van klanten, een boek van de uitgever en mijn boek. Met nog meer auteurs vormen we dé kleurrijke schrijvers.

We sparren, leren over het schrijfproces en promoten elkaar. En op 10 april is onze kleurrijke boekentour. Die kun je online volgen en natuurlijk onze boeken bestellen.

Tot 10 april! Ik laat mijn boek los.

Virusvrije verhalen

Virusvrije verhalen

De lockdown is nog in volle gang. Winkels blijven dicht, we moeten zoveel mogelijk thuis werken, kinderen mogen niet naar school. Ook de avondklok en bezoekbeperking maken het ons niet gemakkelijk. We maken ons zorgen, logisch. Moet ik me laten vaccineren? Hoe kan ik omgaan met de gevolgen van al deze maatregelen? Hoe lang houden we dit nog vol? Bedrijven gaan failliet, eenzaamheid en psychische problemen hebben de overhand, terwijl het virus met al zijn varianten om ons heen blijft slaan. Dit is, globaal samengevat, de situatie waar we middenin zitten.

Soms wordt het me allemaal wat teveel, dat geef ik eerlijk toe. Uitgesproken meningen, mensen die lijnrecht tegenover elkaar staan in hun visie op het geheel, ik kan er niet altijd goed tegen.

Wegdromen in een boek

Ik vind het heerlijk om regelmatig weg te kruipen uit deze realiteit. Even wegdromen in een boek, alles om me heen vergeten. Niet piekeren, me druk maken om wat ik op het nieuws heb gezien, maar meeleven met de hoofdpersoon en hopen dat het goed komt. Ook het verzinnen van eigen verhalen helpt me daarbij, want in mijn wereld mogen mensen elkaar omhelzen, handen schudden, feest vieren. Ze zitten bij elkaar op schoot, omdat er te weinig stoelen zijn, weten niks van een besmettelijk virus, hebben hun eigen problemen. 

Een nieuwe samenleving

Misschien is dat wel het grootste voordeel dat ik als auteur heb, een nieuwe samenleving creëren, de problemen vergeten waar we op dit moment in leven en jou als lezer hierin meenemen.

Ontsnappen van corona

Mijn debuutroman, Met mij is toch niks mis, speelt zich af van 2017 tot 2019, ruim voor de eerste COVID-19 uitbraak. Ook in het korte verhaal Vermist, waar ik wellicht in een volgende blog iets over zal vertellen, hebben de personages hele andere zorgen. Ook in mijn volgende boeken zal Corona geen invloed hebben, want ik wil dat ook jij de mogelijkheid krijgt om uit deze onzekere tijd te kunnen ontsnappen met virusvrije verhalen.

En jij? Waarom lees jij verhalen?

Elly Vos

Schrijven verbindt

Er is afstand nu, maar toch voel ik veel verbinding. Ik leg vaker contact met mijn klanten, via Zoom of Facebook live, maar ook met mijn e-mails en blogs. Want schrijven verbindt. Juist nu. Dus stuur ik een kaartje naar klanten als ze jarig of ziek zijn. Maar er kan veel meer. Want natuurlijk schrijf ik blogs en boeken en help ik mijn klanten daarbij, ik doe nu graag iets extra’s. Ook in de privésfeer. 

Nu ik mijn familie en vrienden niet of weinig zie, gebruik ik mijn pen. Zodat ze weten dan ik aan ze denk en omdat het fijn is om iets te ontvangen. En zo’n kaartje, daar kun je veel meer van maken. Ik geef je wat ideeën.

  • Schrijf een brief. Nee geen e-mail, maar echt een verhaal ouderwets op papier. Het liefst mooi postpapier. De envelop sluit je met een sluitzegel. En wist je dat je met de post.nl app eigen postzegels kan maken? Op mijn zakelijke postzegel staat mijn logo, of soms een van mijn boeken. Het is echt heel leuk om post te ontvangen. Zeker in deze tijd. 
  • Schrijf eens een elfje. Een elfje is een soort gedicht van vijf regels. Die regels bestaan uit: één woord, twee woorden, drie woorden, vier woorden en dan weer één woord. Samen zijn dat elf woorden. Dit maakt je kaart heel persoonlijk.
  • Een haiku is iets ingewikkelder. Het is van oorsprong een meditatief natuurgedicht zonder rijm. Je kunt er bijvoorbeeld een op een foto typen en die uitprinten of maak er een tekening bij. De regels van een haiku zijn iets lastiger.
  • Stuur een cadeautje mee. Bij Meerleuks hebben ze allerlei snailmail cadeautjes.
  • Maak een tekening en stuur die naar iemand die je op wilt vrolijken.
  • Maak een lief kaartje met een compliment en gooi het bij een onbekende in de bus.
  • Er zijn ook nog andere woordcadeaus. Schrijf een een naamgedicht. Daarbij gebruik je de letters van de naam van de ander steeds als eerste letter van een nieuwe zin.
Schrijven verbindt

Durf je echt? Schrijf dan een kort verhaal voor de ontvanger. Mijn gratis schrijfinspiratieboek gaat je daarbij helpen.

Natuurlijk zorgt ook een boek voor verbinding met de lezer. Alleen dan heb je een veel grotere doelgroep. Het is een groot project en vaak doe je dat alleen. Wil je hierbij ook verbinding? Sluit je dan aan bij dé kleurrijke schrijfgroep. We helpen en motiveren elkaar.

Wie wil er nu niet een persoonlijk geschreven cadeau? Hier zijn de enveloppen al weg. Wie ga jij blij maken met post? Laat je het even hieronder weten?

Waarom juist dit boek?

In het jaar dat wat er gebeurde met Anne Faber ons in zijn greep had, zijn er ook twee tienermeisjes vermoord door leeftijdgenoten. Als moeder van twee dochters maar vooral als oma van vier opgroeiende kleindochters las ik dat met afgrijzen en het liet me niet los. Toen in datzelfde jaar met Kerst een medewerkster van de Nederlandse Ambassade in Egypte werd vermoord kon ik daar niet meer van slapen. Ze had een feest op haar werk gehad en om veilig thuis te komen had ze een taxi gebeld. Dat ze door de taxichauffeur verkracht en vermoord is greep me erg aan. De reden; ze droeg een korte rok!

Vijf nachten heb ik met die drie gevallen in mijn hoofd wakker gelegen. Toen wist ik het, daar moet ik iets mee en ik ben opgestaan om te schrijven. Binnen een half uur stond de proloog op papier en had ik de rust in mijn hoofd terug. Heel langzaam ontspon het verhaal zich in mijn hoofd en ben ik verder gaan schrijven.

Burn-out perikelen

In die zelfde periode was ik mijn derde Elfenmeisjes boek aan het schrijven én ik was begonnen aan Opa & Sophie, een verhaal over een opa die een onderbeen amputatie ondergaat. Daarbij kwam dus Verkeerde Keuzes, toen nog onder de werktitel Waarom Tess?

Daarbij werkte in nog 28 uur en paste ik op mijn kleindochters. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik een burn-out opliep. Dat bleek voor dit boek een zegen. Ik had beide kinderboeken al uitgegeven en ik heb ‘Verkeerde Keuzes’ een jaar niet meer aangeraakt. Na dat jaar heb ik doorgelezen wat ik al had en buiten de proloog heb ik alles op de schop gegooid en ben opnieuw begonnen. Ik heb aangeklopt bij Jolanda Pikkaart als schrijfcoach en dat is een goede keuze gebleken. Vanaf dag één had ze vertrouwen in dit boek, en in mij als schrijver. Tess, zo noemt Jolanda het.

De nieuwe versie heeft een heel belangrijk verschil. Nu is de dader ook één van de hoofdpersonages. En dat is echt een waardevolle aanvulling geworden. Wat doet het met hem, de angst om ontdekt te worden? Er met niemand over kunnen praten? Vol overgave kroop ik steeds weer in zijn hoofd en voelde wat hij voelt. Vaak liepen tijdens het schrijven de tranen over mijn wangen en ik hoop oprecht dat jullie die stukken herkennen.

Feedback

De rode draad tussen mijn schrijven en Frank Norbert Rieter liep ook hierin ineens weer door. Mijn eerste boekje is geschreven op een cursus bij hem en aan de keukentafel bij hem thuis hebben we vele gesprekken gehad met Frank, Melan Floris Lambers en de mede cursisten. Tijdens het schrijven van ‘Verkeerde Keuzes’ kwam er ook bij Frank ineens weer een mogelijkheid om een cursus te volgen en die heb ik met beide handen aangegrepen. Schrijven samen met mijn mentor, zoals ik Frank zie, mooier kan niet. Ook nu zaten we regelmatig aan de keukentafel samen met Mel en drie andere cursisten. Het verschil met het traject bij Jolanda was dat we hier stukken tekst opstuurden die door iedereen werd gelezen en daar volgde dan feedback op. Ook dat heeft mijn verhaal sterker en mooier gemaakt. De keukentafel werd al snel vervangen door Teams maar dat mocht de pret niet drukken.

Proeflezers

Daarnaast heb ik nog drie proeflezers gehad. Elk op hun eigen wijze zijn Esther, Marianne en Wesna een waardevolle aanvulling geweest. Na het schrijven is het boek door de redacteur gelezen en heb ik die feedback ook verwerkt. Het manuscript is bij de uitgever en straks moet ik haar feedback nog verwerken maar dan is het ook echt klaar en komt het boek uit.

Al met al ben ik heel tevreden met het eindresultaat. En ik kan niet wachten op de mening van mijn lezers wanneer het boek op 10 april verschijnt. ‘Verkeerde Keuzes‘ bij Droomvallei uitgeverij.

Marijke Witman ‘Verkeerde keuzes komt op 10 april 2021 uit

Waar zit die aan-knop?

Ik heb geen technische aanleg, elektrische apparaten zijn een groot mysterie voor mij. Dat heeft al meermalen geleid tot ongelukjes. Zo heb ik een gloednieuw koffiezetapparaat gesloopt door het water in het bonenreservoir te gieten in plaats van het daarvoor bestemde vat en de airfryer in de fik gezet. Niet gek dus dat manlief mij verbood om me te bemoeien met de installatie van de nieuwe tv en ik maar een vraag mocht stellen: Hoe gaat die aan?

Blauwe vingers

Blauwe vingers

Soms zou ik willen dat ik die vraag ook kon stellen bij het schrijven van mijn boek. Er zijn dagen dat schrijven zwoegen is. Ik zit achter mijn laptop, typ wat zinnen in, kijk ernaar, haal ze weg en herhaal die stappen een aantal keer. Uiteindelijk klap ik de laptop gefrustreerd dicht. Waar is die aan-knop van mijn schrijfmotor, denk ik dan.

Als ik lekker schrijf, dan vloeien de zinnen als vanzelf op papier. Ik hoef niet na te denken, mijn hand wordt automatisch aangestuurd door het motortje in mijn hoofd. Ik ga volledig op in mijn verhaal en alles is erop gericht dat op papier te krijgen. Op die momenten geniet ik, vergeet ik de wereld om mijn heen en stoor ik me niet aan die lekkende vulpen, die mijn duimen kleurt. Ik wil die blauwe vingers, oftewel schrijven in een flow.

Smooth flow

Smooth flow Rinske Oenema

Flow is dat gevoel waarin alles samenkomt, je aandacht, energie en inspanning volledig gericht zijn op dat ene doel. Ik heb dat heel sterk ervaren toen ik een halve marathon liep. Het is weliswaar jaren geleden, maar iets waar ik nog regelmatig aan terugdenk, juist vanwege dat gevoel. Als ik mensen vertelde over mijn doel, kreeg ik steevast de vraag in welke tijd ik deze afstand wilde lopen. Verbaasd antwoordde ik dan dat ik dat niet wist. Mijn doel was de finish te halen, de snelheid was daaraan ondergeschikt.

Kink in de kabel

Met schrijven voelde dat in het begin ook zo. Ooit was het mijn droom om een boek te schrijven, gewoon om te zien of ik dat kon. Inmiddels ben ik een aantal jaren verder en schrijfervaringen rijker en weet ik dat alleen maar schrijven niet voldoende meer is. Ik wil mijn verhalen delen met de buitenwereld en daarom heb ik me aangesloten bij Dé Kleurrijke Schrijvers.

Mijn droom is een plan met deadlines geworden. Hoewel het vooruitzicht van een boek publiceren ontzettend fijn is, benauwt dit me ook. Het maakt de perfectionist in mij wakker, die eist dat ik een bestseller schrijf en die de deadlines als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd houdt. Probeer dan die flow maar eens vast te houden.

Reset

Hoe begon het ook alweer? Dat eerste vage verhaalideetje was genoeg om mijn schrijfmotor aan te drijven. Het spelen met personages, scènes en schrijvend ontdekken hoe zij zich ontwikkelen, brachten mij in de juiste versnelling. Niet alles was goed en bruikbaar, maar het hielp mij wel mijn verhaal vast te houden.


Met Jolanda Pikkaart brainstormen over mijn boek tijdens een etentje.

Die flow heb ik nodig om betrokken te blijven bij mijn verhaal en mijn boek af te maken. Om dat te bereiken, moet ik terug naar mijn droom, schrijven zonder verplichtingen. Tijdelijk dan, tot de eerste versie van mijn boek af is. Daarna ga ik het traject voor het uitgeven in, met alle deadlines die daarbij horen. Want dat mijn boek er komt, is zeker.

Voor nu, perfectionist uit en schrijfmotor aan.

Ben je benieuwd of ik de flow zal vinden? Blijf mij dan volgen op dé kleurrijke schrijvers.

Blog van Rinske Oenema

>