Herfstelfjes

Rinkse Oenema elfjes

Door Rinske Oenema. Zij maakt deel uit van de Kleurrijke schrijvers. Haar boek zal waarschijnlijk verschijnen in oktober 2021.

Herfstwandeling
Ritselende bladeren 
Onder mijn voeten 
Geven richting en houvast
Bladwijzers 

Herfstpracht
Kleurige bladeren
In de wind
Schitteren in de zon
Bladgoud

Herfstconcert
Bulderende wind
En ritselende bladeren
Blazen een opzwepende melodie
Bladmuziek

Herfstmenu
Verdorde bladeren
Op natte aarde
Voeding voor het bos
Bladgroente

Herfstbeeld
Drijvende bladeren
Op het water
Reflectie in het bos
Bladspiegel 

Rinkse Oenema

Reizen met je pen

Reizen met je pen

Daar zit je dan. Thuis, of in ieder geval in Nederland. Het is geen wereldprobleem, ziek worden of je baan verliezen is veel erger, maar reizen en vakantie zorgen wel voor meer schrijfinspiratie. Alleen je vlucht is geannuleerd en of je volgend jaar wel kan reizen is maar de vraag. Wat nu? 

Reizen met je pen

Gelukkig heb je nog je pen en papier.  Schrijven is reizen in alle vrijheid, zonder grenzen of beperkingen. Je kunt naar elk land, code rood of niet en zelfs de ruimte in of naar plekken die niemand kent. Dus kocht ik een prachtig notitieboek en een pen en ging op reis… 

Reizen is lastig

Toch zag ik Afrika met woeste bomen, olifanten en beren. Vreemde vogels aan een terracotta horizon. Een doodstille nacht met een zwarte hemel en flonkerende sterren.

Reizen is lastig

Toch speelde ik met een woeste zee. Was even in een oorlog van toen en liep door een bijzonder natuurgebied.

Reizen is lastig

Toch schreef ik aan een dressoir over vreemde culturen en mysterieuze regels, was ik even op Mars en reisde ik naar de toekomst.

Ga je mee op reis?

Ik nam mijn schrijfboekje en pen mee en vertrok. Ga jij mee?

Wil jij ook reizen met pen? Schrijf je dan in voor mijn gratis schrijfinspiratieboek en zet je fantasie in bij je tochten.

Waar reis jij heen? Deel het onder mijn blog.

Boek loslaten is lastig

Marijke Witman

Blog van Kleurrijke schrijver Marijke Witman. Haar thriller verschijnt in april 2021.

Mijn manuscript ben ik aan het afronden. Steeds dichter kom ik bij het einde en alhoewel ik dat al geschreven heb, verbaas ik mezelf af en toe met waar de tekst naar toe gaat. Dus vanmorgen maar eens het slot erbij gepakt. Het is al weer even geleden dat is het geschreven heb en wilde weten of mijn gevoel klopt. Sluit het naadloos aan bij waar ik nu aan het schrijven ben? En het antwoord is volmondig ja. Het greep me zo aan dat de tranen over mijn wangen rolden. Dat wordt nog wat.

Boek schrijven is boek beleven

Zo gaaf de beleving van dit boek. Eerst al de manier waarop het zich aan me openbaarde. Ik was helemaal niet met een ander boek bezig. Ik had net mijn vierde kinderboek afgerond en was toe aan even rust. Het gedoe met illustratoren had voor even het gevoel gegeven klaar te zijn.

Spannende week tussen oud en nieuw

Tot die week tussen oud en nieuw nu 2 jaar geleden, kan ook al wel drie jaar zijn. Vier nachten achter elkaar bleef het idee voor dit boek door mijn hoofd spoken en hield me uit de slaap. De vijfde nacht ben ik opgestaan en heb de proloog geschreven. Toen was het goed en wist ik, dit boek gaat er hoe dan ook komen. Het moet eruit.

Lastig: boek loslaten

En nu is het dan bijna zover. Het traject bij Jolanda Pikkaart, dé Kleurrijke schrijfcoach, heeft me goed gedaan, maar ook de schrijfweek met een deel van de kleurrijke schrijvers had ik niet willen missen. Ruim tweederde is ook al bij de redacteur geweest en klaar om naar Esther (van Droomvallei Uitgeverij) gestuurd te worden, samen met de rest van de tekst op 1 januari. Of eerder als het klaar is. Dan komt voor mij het moeilijkste deel. Loslaten en eraf blijven. Bij het tweede Elfenmeisjes boekje was de proefdruk al gemaakt toen in ineens badend in het zweet wakker werd. Te titel klopte niet!

Dus echt op het laatste nippertje heb ik de titel aangepast. Ook nu ben ik al die tijd al aan het teruglezen en een woordje hier of een komma daar aan het weghalen of juist er bij zetten. Dat wordt echt lastig. Perfectionist als ik ben moet het kloppen. Ook hier is de titel tenslotte al aangepast. Ik kan niet wachten tot het zover is en ik dit boek in mijn handen heb. Zo benieuwd naar de cover en hoe ik het ga beleven. Ik kan bijna niet wachten dus ga snel nog even verder schrijven aan “Verkeerde keuze.”

Help! Waarom schrijf ik een boek?

Petra met minivarken Pebbels

Een blogbericht van Petra Knaapen, één van de kleurrijke schrijvers. Haar boek verschijnt in april 2021. Haar boek gaat over haar minivarken Pebbles.

Deze vraag stel ik mezelf elke keer, wanneer ik tijdens het schrijven van een scene vastloop. Wat was mijn motivatie? Waarom ben ik er aan begonnen?

Het komt door mijn minivarken Pebbles. Iedereen smulde van de verhalen die ik over haar vertelde. Ik kreeg vaak de opmerking: daar moet je een boek over schrijven. Het idee was geboren, maar het idee om een boek te schrijven en de uitvoering daarvan zijn twee verschillende dingen. Daar kwam ik achter tijdens mijn deelname aan de workshop: Spannend schrijven van Marelle Boersma. Direct had ik in de gaten dat ik nogal tekort schoot met alles wat erbij komt om te gaan schrijven. Hoe creatief ik ook ben, alleen door boodschappen en kleurrecepten van klanten te noteren (ik ben kapster) kom je niet ver. Er was werk aan de winkel.

Het schrijfproces

Tijdens het schrijfproces leerde ik veel over mezelf. Dat ik een chaoot was wist ik wel, maar dat het zo erg was, besefte ik pas tijdens een schrijfweekend van Marelle, waar ik aan deelnam. In plaats van inhoudelijke feedback, kreeg ik aanwijzigen over de structuur en de opbouw van een verhaal. Van onderaf ben ik begonnen, net zoals ik onderaan begonnen in het kappersvak, namelijk met vegen. Voor mij werkte dit perfect, langzaam kwam er structuur in mijn hoofd en op papier.

Dit proces heeft jaren geduurd. De verhaallijnen kwamen er. De personages kwamen tot leven. Het zou een autobiografie worden, maar dit idee werd snel om zeep werd geholpen. Mijn fantasie nam namelijk een loopje met me en ik koos voor fictie. Zo kon ik beter mijn emoties en situaties verwerken in het boek. Want zeg nou zelf, het houden van een minivarken is niet te vergelijken met het hebben van een  hond. En wat betekent Pebbles voor de hoofdpersoon Maria? Waarom dreigt ze alles op het spel te zetten? Het houden van een minivarken heeft alleen kans van slagen, wanneer het hele gezin erachter staat. Iets wat Maria totaal over het hoofd heeft gezien.

Wanneer ik in een writesblock dreig te komen, dan denk ik terug aan het begin. Aan mijn idee om dit boek te gaan schrijven en hoe vastbesloten ik was, dat dit boek over Pebbles er zou komen. Hoe is het om een minivarken in huis te hebben. En onderschat vooral niet hoe slim ze zijn, ondanks dat ze het denkvermogen bezitten van een driejarige kleuter.

Er wordt geschrapt en herschreven. Ik lees terug en schrijf verder, aangemoedigd door mijn schrijfbuddy. Ze leest met veel plezier en ze nauwelijks wachten op nieuwe hoofdstukken in haar mailbox. Het boek komt er! Wat ben ik blij dat Esther het wil uitgeven, want net als Pebbles, zijn wij een match.

Personages

personages Titia Schut

Door Titia Schut.
Haar boek bij de kleurrijke schrijvers verschijnt bij Droomvallei Uitgeverij in april 2021

Personages

Jaren geleden deed ik een schrijfcursus waarin de vraag werd gesteld welke karaktertrek je hoofdpersoon zou kunnen hebben. Mij schoot toen meteen ‘impulsief’ te binnen. Zelf ben ik vooral bedachtzaam en denk ik eerst na voordat ik iets doe. Toch heb ik heel soms ook wel een jolige bui waarin ik er van alles uit flap. Deels weet ik dus hoe het is om zo te zijn. Impulsief leek mij ook wel een karaktertrek waarbij je meteen een interessant mens voor je ziet die door die eigenschap in allerlei ongemakkelijke situaties terecht komt.

Zo is mijn hoofdpersoon ontstaan die de hoofdrol speelt in mijn thriller in wording. Op die cursusdag kreeg ze de naam Puck, maar ik wilde liever een naam die je op twee manieren kunt afkorten. Na wat speurwerk op internet vond ik de naam Adeline. Haar vriend kort dit af tot Ada, maar de nieuwe man in haar leven noemt haar Lynn. Die koosnamen geven meteen al een verschil aan tussen beide mannen.

Kleurrijke types

Voor mij werkte het verhelderend om de personages en hun karaktereigenschappen uit te werken aan de hand van kleuren. Elke kleur staat voor een aantal eigenschappen die je ook aan een karakter kunt toekennen.

Mijn hoofdpersoon Adeline heeft de kenmerken van een rood persoon. Ze is daadkrachtig, heeft pit en energie. Ze ziet en grijpt haar kansen en ze is extravert.
Haar vriend is een groen type. Hij is een beetje lui, evenwichtig, meelevend en neemt het leven zoals het komt.
De aantrekkelijke nieuwe man in Adelines leven is juist een geel type. Hij is besluitvaardig, wil doelen behalen. Ook wil hij centraal staan en het podium pakken.
Van de persoon die niet te vertrouwen is en die de slechterik is zou je verwachten dat die de kleur zwart zou krijgen, maar dat klopt niet. Bij die persoon past de kleur rood. Die kleur staat voor agressief, vuur, strijd op leven en dood. Die kleur staat ook voor kracht, jaloezie, je eigen spoor trekken en alles of niets.

Net echte mensen

Tijdens het schrijven zie ik de personages voor me als echte mensen. Ik zie ze lopen en hoor hun stemmen. Ik lach en huil met ze mee. Ze worden een soort vrienden van me. Tijdens het schrijven bedenk ik soms spontaan dingen, zoals een nieuwe bijfiguur of een gebeurtenis. Zo kwam een bijfiguur zomaar vanuit het niets mijn verhaal binnen wandelen en na even nadenken wist ik ook meteen haar naam. Ze was zeer welkom. Haar naam noem ik hier nog niet, maar gaandeweg het boek wordt het onthuld.

Soms maken de personages grapjes waar ik als schrijver ook om moet lachen, terwijl ik toch degene ben die ze opschrijf. De figuren in het verhaal zorgen er door hun handelingen voor dat schrijven leuk is en soms zelfs spannend is om te doen. Daarom vind ik het denk ik ook zo fijn om te doen.

Lees ook Titia’s vorige blogbericht.

Kleurrijke schrijver Titia Schut schrijfplan
Kleurrijke schrijver Titia Schut

Goochelen met woorden

Door Titia Schut.
Haar boek bij de kleurrijke schrijvers verschijnt in april 2021

Ik weet dat het goed is om hem los te laten, maar ik doe het met pijn in mijn hart. Al weet ik dat hij moet groeien, toch vind ik het moeilijk. Ik heb het nu over mijn manuscript. Het ligt op dit moment bij een redacteur die met een rode pen door de ruim 71.000 woorden gaat. Uiteindelijk zal het er beter van worden, dat weet ik wel, maar toch is het spannend om het uit handen te geven. Ik heb er lang aan gewerkt om zoveel woorden op een rij te krijgen en nu ben ik bang dat er vele gaan sneuvelen die in de prullenbak zullen verdwijnen.

Schrijven: Goochelen met woorden

Fröbelen

Nu ik even niet hoef te werken aan mijn boek in wording heb ik aan de ene kant een leeg gevoel. Ik mis het om het bestand te openen en ermee verder te gaan. Het verhaal, het plot en de karakters, ik kan het niet zomaar loslaten. Maar aan de andere kant heb ik tijdens deze time out ook een enorme vrijheid. Nu kan ik ongestoord fröbelen, een column en een blog schrijven. Of zomaar wat gedachten of gedichtjes. Als vanzelf gaat het weer borrelen en vallen me allerlei gedachten in. De woorden ploppen naar boven zonder dat ik het tegen kan houden. Hieronder deel ik een paar elfjes die ik heb geschreven.

Schrijven

Op
een kille
dag is het
perfect weer om te
schrijven

Iedere
dag proberen
om een stukje
te schrijven geeft mij
plezier

Eén geheel

Woorden
zo rangschikken
dat het een
mooi en spannend verhaal
wordt

Schrijven
is goochelen
met talloze woorden
totdat het één geheel
is

Woorden

Ik heb iets met woorden, met tekst. Schrijven en lezen vind ik heerlijk. Woorden zijn in intermenselijk contact belangrijk. Zelfs in spreekwoorden zijn er meerdere over woorden te vinden, bijvoorbeeld: geen woorden maar daden, naar woorden zoeken of woorden hebben. Bij mij zijn het gevleugelde woorden die zomaar binnen vliegen. Daar is geen woord van gelogen.

Komt mijn boek er wel?

‘Hoe gaat het met je boek?’

Het is een vraag die me op dit moment regelmatig gesteld wordt. Het is fijn dat er zoveel belangstelling voor is. Het helpt me om, ondanks de tegenslagen, toch door te zetten.

Ellyschrijft.nl

Vertraging

Mijn boek “Alles onder controle,” heeft behoorlijk wat vertraging opgelopen. De deadline is inmiddels meerdere keren opgeschoven, al blijkt dit achteraf toch niet zo’n ramp te zijn. Sterker nog, als alles meezit valt de boekpresentatie vlak voor ‘De dag van de geestelijke gezondheidszorg’, wat natuurlijk perfect bij het thema past.

Met mijn boek op het podium

Dé kleurrijke schrijvers, een groep waar ik sinds een paar dagen ook aan mag deelnemen, organiseren op 9 oktober 2021 een boekengala. Verschillende auteurs mogen dan hun boek presenteren. En, zoals het er nu voor staat, kan ook ik mijn boek dan vasthouden, op het podium gaan staan, het eindresultaat laten zien.

De eigenaresse van uitgeverij De droomvallei heb ik afgelopen week gesproken, net als de redactrice die mijn manuscript gaat redigeren. In januari gaat het échte werk beginnen. De redacteur gaat de spreekwoordelijke puntjes op de ‘i’ zetten en ondertussen mag ik gaan nadenken over een cover.

Mijn creatieve brein maakt nu al overuren, want hoe zal mijn boek eruit gaan zien? Moet er een afbeelding op komen van een persoon of omgeving? Of zal het een effen kleur worden met alleen de titel? Wat heb ik nodig om mijn toekomstige lezers in één oogopslag te laten zien waar het verhaal over gaat? En hoe zorg ik ervoor dat de voorkant opvalt tussen al die andere boeken?

Denk jij mee?

Denk jij met me mee? Alle tips zijn uiteraard welkom. Ik lees ze graag hieronder.

Elly Vos auteur “Alles onder controle”.

Ik heb altijd schrijfinspiratie

Ik heb altijd schrijfinspiratie Jolanda Pikkaart

Sorry, het is echt waar. Ik heb altijd schrijfinspiratie. Altijd? Nou, bijna altijd. Maar ik weet precies wat ik nodig heb om mijn inspiratiebron te laten stromen. Ik help  jou graag om je pad naar je eigen inspiratiebron te vinden; ik ga mijn geheimen met je delen.

Ik heb altijd schrijfinspiratie Jolanda Pikkaart

Wat werkt voor mij?

  • Ik ben tomeloos nieuwsgierig: Ik sta altijd open voor inspiratie. Ik wil weten wie die mensen op dat terras zijn, wat ze doen en wat hun relatie is. En als ik daar niet achter kom, fantaseer ik er een eind op los. Ik wil alles weten van mijn ideale lezer of personages.
  • Ik zet al mijn zintuigen in: Ik weet nog welke geuren, geluiden, smaken, kleuren en stoffen India of Maui zo bijzonder maakten. Ik kan nu mijn ogen sluiten en de thee van mijn oma proeven. Probeer dat zelf ook eens, als je iets eet of drinkt, of als je naar buiten gaat. Sluit af en toe je ogen en ruik, voel, proef en luister. Kijken doe je waarschijnlijk wel genoeg, maar richt je eens wat vaker op details.
  • Het werkt als ik ontspannen ben: Inspiratie werkt bij mij nog veel beter als ik me niet met schrijven bezig houd. Als ik onder de douche sta, in bad lig, in de trein zit, of tijdens een langere reis in de auto (op de passagiersstoel).
  • Ik zoek de natuur op: Ik woon vlak bij het bos en ik werk in de zomer ook graag in mijn buitenkantoor. In het weekend of in mijn pauze lees ik in mijn hangmat en ik rommel veel in mijn kleurrijke, eetbare tuin. Dus ook daar zet ik al mijn zintuigen in. Heb je een balkon? Daar kun je ook tomaten of aardbeien planten, of ruiken aan je muntplant. Zoek de natuur op.
  • Ik ben leergierig: Ik laat me graag door anderen inspireren. Ik laat me coachen en volg trainingen en workshops en natuurlijk lees ik veel. Zo leer ik weer nieuwe technieken, verbeter ik mijn schrijfstijl en krijg ik weer inspiratie. Mijn tip: volg schrijfworkshops en ga naar inspiratiedagen.

Hoe kan ik jou helpen?

Probeer mijn tips zelf eens uit of laat je door mij inspireren.

Op mijn boek ‘Ik heb altijd schrijfinspiratie‘ moet je nog even wachten tot 10 april 2021 tijdens het kleurrijke boekengala van de kleurrijke schrijvers. Je kunt wel al starten met mijn gratis schrijfinspiratieboek en mijn inspiratievideo’s bekijken.

Jolanda Pikkaart – dé kleurrijke schrijfcoach

Schrijfplan – door Titia Schut

Kleurrijke schrijver Titia Schut schrijfplan

Blog door kleurrijke schrijver Titia Schut. Haar boek verschijnt op 10 april 2021 tijdens het eerste kleurrijke boekengala.

Columns schrijven

Vanaf 2014 schrijf ik maandelijks een column in een regionale krant, Zicht Op Amersfoort. Dat vind ik erg leuk om te doen, maar na een aantal jaren wilde ik wel eens langer doorschrijven over een onderwerp met gefantaseerde personen. Columns zijn een soort korte hoofdstukken, dacht ik, en als dat lukt dan zou een boek ook wel lukken. Gewoon beginnen en doorgaan.

Kleurrijke schrijver Titia Schut schrijfplan
Kleurrijke schrijver Titia Schut

Bepaal je einddoel

Wat was ik naïef. Want natuurlijk is het handiger om te weten waar je naartoe gaat als je vertrekt. Als je bijvoorbeeld op vakantie gaat maak je ook eerst plannen. Je weet beter welke spullen je mee moet nemen en welke kant je op moet. En boodschappen doen met een lijstje werkt ook stukken sneller. En elke schrijver weet dat het maken van een schrijfplan noodzakelijk is, omdat je dan beter weet welke kant het verhaal opgaat.

Schrijven zonder plan

Toen ik aan mijn manuscript begon had ik geen plan. Ik had alleen een hoofdpersoon in gedachten en wist alleen nog maar dat zij net zonder werk zat. Ik wilde vooral schrijven over hoe het is om werkloos te zijn, maar na een paar hoofdstukken was dat saai. Het verhaal moest ergens anders over gaan en meer spanning zou ook welkom zijn. Toen bedacht ik een aantrekkelijke man die met een pakje aan haar deur komt. En plotseling schreef ik iets over een vrouw waar wat mee was gebeurd en spontaan bedacht ik een naam voor haar. Zo voelde inspiratie voor mij: een personage meldt zichzelf aan. Maar daarmee ging het wel een heel ander verhaal worden, waardoor ik het begin ook moest aanpassen. En welke kant ging het verhaal daarna op en waar zou het einde naar toe gaan? Opeens zat ik met mijn handen in het haar: ik had nog geen einde bedacht.

Schrijven met een schrijfplan

Ik riep de hulp van een vriendin in en met een glaasje wijn erbij gingen we brainstormen. Aan het einde van de avond hadden wij het plot bedacht. Ik ga hier natuurlijk nog niet verklappen wat we toen hebben bedacht, maar ik kan wel zeggen dat zelfs wij erdoor verrast werden! Ik ben haar eeuwig dankbaar voor haar input.

Schrijven vind ik nog steeds zo leuk om te doen. Maar met een schrijfplan gaat het beter. 

>